Andriej Własow: Manifest Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji (1944)

Drodzy rodacy! Bracia i siostry!

W czasie ciężkich prób powinniśmy zadecydować o losie naszej Ojczyzny, naszych ludów, o naszym własnym losie.

Człowieczeństwo przeżywa epokę wielkich wstrząsów. Tocząca się Wielka Wojna jawi się jako śmiertelna walka przeciwstawnych sobie systemów politycznych.

Walczą siły imperializmu na czele z plutokratami z Anglii i USA, których wielkość budowana jest na uciskaniu i wyzyskiwaniu innych ludów i krajów. Walczą siły internacjonalizmu na czele z kliką Stalina, marzącego o światowej rewolucji i likwidacji niezależności narodowej innych krajów i narodów. Walczą miłujące wolność narody pragnące żyć swoim życiem, zdeterminowanym ich własnym historycznym i narodowym rozwojem.

Nie ma większej zbrodni od rujnowania krajów i uciskania ludów, które dążą do utrzymania ziemi swoich przodków i pragną własnym wysiłkiem stworzyć na niej swoje szczęście. Właśnie tak robi Stalin. Nie ma większej zbrodni od uciskania innego narodu i narzucania mu własnej woli.

Siły zniszczenia i zniewolenia zasłaniają swoje zbrodnicze cele hasłami obrony wolności, demokracji, kultury i cywilizacji. Obronę wolności rozumieją oni jako podbicie cudzych ziem. Obronę demokracji rozumieją jako siłowe narzucenie swojego systemu politycznego innym państwom. Obronę kultury i cywilizacji rozumieją jako niszczenie zabytków kultury i cywilizacji stworzonych dzięki tysiącletniej pracy innych narodów.

O co walczą podczas tej wojny ludy Rosji? Za co skazane są na niezliczone ofiary i cierpienia?

Dwa lata temu Stalin mógł jeszcze okłamywać narody słowami o ojczyźnianym, wyzwoleńczym charakterze wojny. Teraz jednak Armia Czerwona przekroczyła granice państwowe Związku Sowieckiego, wdarła się do Rumunii, Bułgarii, Serbii, Chorwacji, Węgier i krwią zalewa cudze ziemie. Jawnym staje się prawdziwy charakter kontynuowanej przez bolszewików wojny. Jej cel — jeszcze bardziej umocnić panowanie stalinowskiej tyranii nad narodami ZSRR, ustanowić jego panowanie na całym świecie.

Narody Rosji przez ponad ćwierć wieku doświadczały ucisku bolszewickiej tyranii.

Podczas rewolucji 1917 roku ludy zamieszkujące Imperium Rosyjskie szukały urzeczywistnienia swoich dążeń ku sprawiedliwości, powszechnemu dobru i narodowej wolności. Powstały one przeciwko przestarzałemu systemowi carskiemu, który nie chciał, a nawet nie potrafił zlikwidować przyczyn, jakie zrodziły niesprawiedliwość społeczną, utrzymywały pozostałości pańszczyzny, ekonomiczne i kulturowe zacofanie. Jednak partia i jej działacze po obaleniu caratu przez ludy Rosji w lutym 1917 roku, nie decydując się na odważne i konsekwentne reformy, swoją dwulicową polityką, kompromisowością i niechęcią wzięcia na siebie odpowiedzialności przed przyszłością — nie usprawiedliwi się przed narodem. Lud żywiołowo poszedł za tymi, którzy obiecali dać mu natychmiastowy pokój, ziemię, wolność i chleb, za tymi, którzy wysunęli najradykalniejsze hasła.

Naród nie jest winny tego, że partia bolszewików obiecująca stworzyć ustrój społeczny, w którym naród byłby szczęśliwy i w imię którego były złożone niezliczone ofiary — że partia ta przejąwszy władzę zdobytą dzięki narodowi nie tylko nie urzeczywistniła żądań narodu, ale też umacniając stopniowo swój aparat przemocy, pozbawiła naród zdobytych dla niego praw, pogrążyła go w postępującej nędzy, bezprawiu i najniegodziwszym wyzysku.

Bolszewicy odebrali narodom prawo do niepodległości, rozwoju i samostanowienia.

Bolszewicy odebrali narodom wolność słowa, swobodę wyrażania poglądów, wolność jednostki, swobodę wyboru miejsca zamieszkania i przemieszczania się, wolność rzemiosła i możliwość zajęcia przez każdego swojego miejsca w społeczeństwie zgodnie ze swoimi zdolnościami. Swobody te zastąpili kierowanym przeciwko człowiekowi terrorem, partyjnymi przywilejami i arbitralnością.

Bolszewicy odebrali chłopom zdobytą przez nich ziemię, prawo do swobodnej pracy na ziemi i do swobodnego korzystania z płodów własnej pracy. Skuwszy chłopów kołchoźnianą organizacją, bolszewicy przekształcili ich w pozbawionych praw najbardziej wyzyskiwanych i najbardziej uciskanych parobków państwa.

Bolszewicy odebrali pracującym prawo do swobodnego wyboru profesji i miejsca pracy, zrzeszania się, walki о lepsze pensje i warunki pracy czy wpływania na produkcję. Sprawili, że pracujący są pozbawionymi praw niewolnikami państwowego kapitalizmu.

Bolszewicy odebrali inteligencji prawo do swobodnego tworzenia dla dobra narodu i próbują siłą, terrorem i przekupstwem zmienić ich w broń swojej kłamliwej propagandy.

Bolszewicy skazali ludy naszej ojczyzny na utrzymujące się ubóstwo, głód i wymieranie, na duchowe i fizyczne niewolnictwo. Ostatecznie wpędzili ich jeszcze w zbrodniczą wojnę za cudze interesy.

Wszystko to przykryte jest kłamstwem o demokratyzmie stalinowskiej konstytucji, o stworzeniu socjalistycznego społeczeństwa. A każdy socjalizm to łajno. Żaden kraj na świecie nie znał i nie zna tak niskiego poziomu życia przy równoczesnym posiadaniu ogromnych zasobów materialnych, jak to było i utrzymuje się w bolszewickim systemie.

Ludy Rosji na wieki straciły wiarę w bolszewizm, w którym państwo jest wszechpożerającą maszyną, a naród — jego pozbawionym praw, skrzywdzonym i ubogim niewolnikiem. Widzą groźne niebezpieczeństwo wiszące nad nimi. Jeśliby bolszewizmowi udało się chociaż czasowo utwierdzić na krwi i kościach narodów Europy, to bezowocna okazałaby się kosztująca niezliczoną liczbę ofiar wieloletnia walka ludów Rosji. Bolszewizm w tej wojnie skorzystałby na wyniszczeniu narodów i ostatecznie pozbawiłby ich zdolności do oporu. Dlatego starania wszystkich narodów powinny być ukierunkowane na zniszczenie potwornej maszyny bolszewizmu, na pozostawienie każdemu człowiekowi swobody życia i twórczości na miarę jego sił i możliwości, na stworzenie porządku chroniącego człowieka od samowoli i niedozwalającego na przyznawanie efektów jego pracy komukolwiek — nawet państwu.

Na tej podstawie przedstawiciele narodów Rosji, w pełnej świadomości swojej odpowiedzialności przed swoimi narodami, przed historią i potomkami, w celu zorganizowania powszechnej wojny przeciwko bolszewizmowi, utworzyli Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji.

Za swój cel Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji uważa:

a) Obalenie stalinowskiej tyranii, wyzwolenie narodów Rosji od bolszewickiego systemu i zwrócenie narodom Rosji praw wywalczonych przez nie podczas narodowej rewolucji 1917 roku;

b) Przerwanie wojny i zawarcie honorowego pokoju z Niemcami;

c) Stworzenie nowej wolnej, narodowej państwowości bez bolszewików i wyzyskiwaczy.

Jako podstawę nowej państwowości narodów Rosji Komitet przyjmuje następujące główne zasady:

1. Równość wszystkich narodów Rosji i realne prawo do rozwoju narodowego, samostanowienia i państwowej samodzielności.

2. Ustanowienie narodowo-robotniczego ustroju, w którym wszystkie interesy państwa będą podporządkowane zadaniu poprawienia dobrobytu i rozwoju narodu.

3. Utrzymanie pokoju, nawiązanie pokojowych relacji ze wszystkimi krajami i wszechstronny rozwój międzynarodowej współpracy.

4. Szerokie państwowe przedsięwzięcia dla umocnienia instytucji rodziny i małżeństwa. Prawdziwe równouprawnienie kobiety.

5. Zlikwidowanie obowiązku przymusowej pracy i zapewnienie pracującym rzeczywistego prawa do swobodnej pracy tworzącej ich materialny dobrobyt, ustanowienie dla wszystkich rodzajów pracy pensji w wymiarze zapewniającym odpowiedni poziom życia.

6. Likwidacja kołchozów i nieodpłatne przekazanie ziemi w częściową własność chłopów. Swoboda sposobu użytkowania ziemi. Swobodne posługiwanie się owocami własnej pracy, zniesienie przymusowych dostaw i likwidacja długów wobec sowieckiej władzy.

7. Ustanowienie nienaruszalnej własności prywatnej siły roboczej. Przywrócenie handlu, rzemiosła, przemysłu chałupniczego i pozostawienie prywatnej inicjatywie prawa i możliwości uczestniczenia w gospodarczym życiu kraju.

8. Danie inteligencji możliwości swobodnej twórczości dla dobra swojego narodu.

9. Zapewnienie społecznej sprawiedliwości i obrony od wszelkiego wyzysku pracującym niezależnie od ich pochodzenia i przeszłości.

10. Wprowadzenie dla wszystkich bez wyjątku rzeczywistego prawa do bezpłatnej edukacji, pomocy medycznej, odpoczynku, emerytury.

11. Likwidacja reżimu terroru i przemocy. Likwidacja przymusowych wysiedleń i masowych zsyłek. Wprowadzenie rzeczywistej wolności religii, sumienia, słowa, zrzeszania się, prasy. Zagwarantowanie nietykalności osobistej, mienia i miejsca zamieszkania. Równość wszystkich przed prawem, niezależność i jawność sądów.

12. Uwolnienie więźniów politycznych bolszewizmu i zapewnienie powrotu do rodzinnych stron z więzień i łagrów wszystkim poddanym represjom za walkę przeciwko bolszewizmowi. Żadnej zemsty i prześladowania przeciwko tym, którzy przestaną walczyć za Stalina i bolszewizm, niezależnie od tego, czy walczyli z przekonania, czy z przymusu.

13. Odbudowa na koszt państwa zniszczonego podczas wojny bogactwa narodowego – miast, wsi, fabryk i zakładów.

14. Państwowe ubezpieczenie inwalidów wojennych i ich rodzin.

Zniszczenie bolszewizmu jest pilnym zadaniem wszystkich postępowych sił. Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji wierzy, że zjednoczone dążenia narodów Rosji znajdą poparcie u wszystkich miłujących wolność narodów świata.

Ruch Wyzwoleńczy Narodów Rosji stanowi kontynuację wieloletniej walki przeciwko bolszewizmowi, za wolność, pokój i sprawiedliwość. Pośpieszne zakończenie tej walki jest aktualnie zapewnione:

a) posiadaniem doświadczenia walki, większego niż podczas rewolucji 1917 roku;

b) obecnością rozwijających się i organizujących się sił zbrojnych — Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, Ukraińskiej Armii Wyzwoleńczej, oddziałów kozackich i oddziałów narodowych;

c) obecnością antybolszewickich sił zbrojnych na sowieckich tyłach;

d) obecnością rozwijających się opozycyjnych sił wśród ludu, aparatu państwowego i armii ZSRR.

Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji główny warunek zwycięstwa nad bolszewizmem widzi w zjednoczeniu wszystkich sił narodowych i podporządkowaniu ich wspólnemu zadaniu obalenia władzy bolszewików. Dlatego Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji podtrzymuje wszystkie rewolucyjne i opozycyjne względem Stalina siły, stanowczo odrzucając równocześnie wszystkie reakcyjne projekty, związane z ograniczeniem praw narodów.

Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji aprobuje pomoc Niemiec na zasadach nienaruszających honoru i niezależności naszej ojczyzny. Pomoc ta wydaje się być dzisiaj jedyną realną możliwością zorganizowania walki zbrojnej przeciwko stalinowskiej klice.

Swoją walką wzięliśmy na siebie odpowiedzialność za los narodów Rosji. Są z nami miliony najlepszych synów ojczyzny. Synów, którzy wzięli broń w ręce i pokazali swoje męstwo i gotowość oddania życia w imię wyzwolenia ojczyzny spod bolszewizmu. Są z nami miliony ludzi, którzy uciekli od bolszewizmu i swoją pracę poświęcają wspólnej sprawie walki. Są z nami dziesiątki milionów braci i sióstr męczących się pod uciskiem stalinowskiej tyranii w oczekiwaniu czasu wyzwolenia.

Oficerowie i żołnierze wojsk wyzwoleńczych! Krwią przelaną we wspólnej walce spojona jest bojowa przyjaźń żołnierzy różnych narodowości. Istnieje u nas wspólny cel. Wspólnymi powinny być i nasze dążenia. Tylko jedność wszystkich antybolszewickich sił zbrojnych narodów Rosji doprowadzi do zwycięstwa. Nie wypuszczajcie otrzymanej broni ze swoich rąk, walczcie za zjednoczenie, bezgranicznie bijcie się z wrogiem narodów — bolszewizmem i jego sojusznikami. Pamiętajcie — czekają na was umęczone narody Rosji, wyzwólcie je!

Drodzy rodacy, bracia i siostry znajdujący się w Europie! Wasz powrót do ojczyzny jako pełnoprawnych obywateli jest możliwy tylko dzięki zwycięstwu nad bolszewizmem. Są was miliony. Od was zależy sukces walki. Pamiętajcie, że pracujecie teraz dla wspólnej sprawy, dla bohaterskich wojsk wyzwoleńczych. Mnóżcie swoje dążenia i swoje pracowite czyny!

Oficerowie i żołnierze Armii Czerwonej! Przerwijcie zbrodniczą wojnę ukierunkowaną na ucisk narodów Europy. Zwróćcie broń przeciwko bolszewickim uzurpatorom zniewalającym narody Rosji i skazującym je na głód, cierpienia i bezprawie.

Bracia i siostry w ojczyźnie! Potęgujcie swoją walkę przeciwko stalinowskiej tyranii, przeciw wojnie zaborczej. Organizujcie swoje siły do decydującego wystąpienia w imię odebranych wam praw, sprawiedliwości i dobrobytu.

Komitet Wyzwolenia Narodów Rosji wzywa was wszystkich do jednoczenia się i do walki o pokój i wolność!

Andriej Własow

Praga, 14 listopada 1944 roku

Tłumaczenie z jęz. rosyjskiego: Damian Szulc

Jeden komentarz

  1. Bardzo przyjemna lektura do porannej kawy. Czytając ten tekst zastanawiam się jakie rozterki ideologiczne przeżywał Własow, bo przecież pisze on o narodowo robotniczym państwie i przywróceniu godności ludzi wywalczonej podczas Rewolucji. Z drugiej jednak strony decyduje się stanąć do walki przeciwko własnym braciom u boku Niemców, którzy jeszcze niedawno napadli na jego kraj. Jakkolwiek szlachetne nie byłyby hasła walki z bolszewizmem, jak wielu ochotników z całej Europy rzuciło się wtedy na front, by jak to mówili walczyć z czerwonymi; tak nic nie zmieni faktu iż hitlerowskie Niemcy zaatakowały Związek Radziecki po to by rozszerzyć swoje własne terytorium. W oficjalnej nomenklaturze posiadali przecież nawet swoje specjalne określenie dla tego zagadnienia -Lebensraum. Oczywiście nie należy wątpić, że całe to morze ochotników nie było ideowcami chcącymi walczyć z czymś co uważali za złe, ale nie zapomnijmy przy tym o Niemcach, którzy tylko wykorzystali wszystkich tych idealistów i to w najbardziej cyniczny sposób. Z kolei własowcy ukazują się we wspomnieniach żołnierzy radzieckich nawet nie tyle jako zdrajcy, ale jako oprawcy; ci którzy walczą o wiele zajadlej od Niemców, oraz ci którzy w obozach jenieckich etc. dla radzieckich żołnierzy poddają ludzi bezwzględnym torturom i wymyślnie uśmiercają. To ostanie być może spowodowane było tym, że do własowców mógł się przyłączać element kryminalny nie mogący z oczywistych przyczyn czuć się bezpiecznie po swojej stronie. Ale mimo wszystko to rzutuje wielkim cieniem na tych żołnierzach. Własow pisze też o sensie wojny do momentu walki na terenach radzieckich, a bezsensie po wkroczeniu na tereny innych państw. Powiedzmy sobie szczerze, że te słowa są zupełnie naiwne, bo Niemcy nigdy nie odpuściliby tylko dlatego, że zostali wypchnięci z Rosji. Dopiero zwycięski marsz na Berlin i jego zdobycie w 45` powstrzymał na jakiś czas zagrożenie niemieckie. Staram się patrzeć obiektywnie i widzieć też wszystkich tych żołnierzy Armii Czerwonej ginących ramię w ramię z żołnierzami polskimi 1 Ludowego Wojska Polskiego, bo przecież zwykły żołnierz nie walczył dla jakiś szalonych ideologii, walczył bo miał przeciwko sobie śmiertelnego wroga, walczył o wolność… To takie szybkie spojrzenie na historię, natomiast tekst niezmiernie ciekawy i dziękuję redakcji za miłą lekturę. Pozdrawiam.

Dodaj komentarz