Projekt nowej Konstytucji Syrii

Od Redakcji: Prezentujemy Państwu dokonany przez Redakcję Xportal.pl przekład projektu nowej konstytucji Syrii. 26 lutego odbędzie się referendum konstytucyjne, w którym Syryjczycy zadecydują o przyjęciu lub odrzuceniu poniższego projektu. Jakie są główne różnice między przedstawionym projektem a obowiązującą obecnie konstytucją z roku 1973? Dotyczą one przede wszystkim braku zapisu uznającego Socjalistyczną Partię Odrodzenia Arabskiego (Ba’as) za przewodnią siłę w życiu państwowym i społecznym. Zniknął też zapis określający Syrię jako państwo socjalistyczne i zapis o planowej gospodarce socjalistycznej jako gospodarce państwa. Inna istotna zmiana dotyczy wyboru prezydenta. W miejsce referendum potwierdzającego jego władzę, wprowadzono wybory. Projekt wprowadza także ograniczenie ilości kadencji prezydenta.

Zwracamy uwagę na zachowanie w projekcie konstytucji zapisów jednoznacznie podkreślających nacjonalistyczny charakter państwa oraz wielokrotnie powtarzane zapisy o integralności terytorialnej Syrii, szczególnie istotne w związku z trwającą od 1967 r. okupacją Wzgórz Golan przez Izrael. Godne uwagi jest także podkreślanie wartości obowiązku służby żołnierzy, urzędników i wszystkich obywateli wobec państwa i narodu. Mamy nadzieję, że przyjęcie nowej konstytucji przyczyni się do przywrócenia w Syrii pokoju, wbrew knowaniom czynników aktywnie działających na rzecz urzeczywistnienia jednobiegunowej wizji porządku światowego, a Syria dalej będzie stanowiła wzór współpracy i koegzystencji między przedstawicielami różnych kultur i religii. Wierzymy, że Syria pozostanie bastionem wielkiej idei która przyświecała Gamalowi Abdulowi Nasserowi, Muammarowi Kaddafiemu i Hafizowi al-Assadowi. Idei niosącej Arabom przesłanie jedności, wolności od obcych wpływów i walki z okupacją ich ziemi – idei arabskiego nacjonalizmu!

Preambuła

Cywilizacja arabska będąca częścią dziedzictwa ludzkości w swej historii wielokrotnie stawała przed wyzwaniami mającymi na celu złamanie jej woli i poddanie jej kolonialnej dominacji, zawsze jednak udawało się jej powstać dzięki jej mocom twórczym i realizować jej rolę w budowaniu ludzkiej cywilizacji.

Syryjska Republika Arabska jest dumna ze swej arabskiej tożsamości i z tego, że jej mieszkańcy są integralną częścią narodu arabskiego. Syryjska Republika Arabska ucieleśnia tę przynależność w projekcie narodowym i panarabskim oraz w pracy na rzecz wspierania współpracy między Arabami mającej na celu wspieranie integracji i osiągnięcie jedności narodu arabskiego.

Syryjska Republika Arabska uznaje bezpieczeństwo i pokój w stosunkach międzypaństwowych za kluczowy cel i strategiczny wybór i dąży do ich urzeczywistnienia przy użyciu prawa międzynarodowego oraz wartości prawa i sprawiedliwości.
Rola syryjskich Arabów na szczeblu lokalnym i międzynarodowym wzrosła w ostatnich dekadach, co zaowocowało zrealizowaniem dążeń ludzkich i narodowych na wszystkich polach i w każdej sferze. Syria zajmuje istotną pozycję polityczną jako bijące serce arabizmu, pierwsza linia frontu w konfrontacji z syjonistycznym wrogiem i rdzeń oporu przeciwko hegemonii kolonialistów w świecie arabskim, dążących do przywłaszczenia sobie jego możliwości i bogactw. Długa walka naszego ludu o osiągnięcie niepodległości, postępu i jedności narodowej położyła drogę do zbudowania silnego państwa i promocji harmonii pomiędzy narodem a armią która jest głównym gwarantem i obrońcą suwerenności, bezpieczeństwa, stabilności i integralności terytorialnej ojczyzny, stanowiąc w ten sposób solidną podstawę dla walki ludu o wyzwolenie wszystkich terenów okupowanych.

Społeczeństwo syryjskie dzięki wszystkim swoim częściom, organizacjom i instytucjom ludowym i obywatelskim uzyskało osiągnięcia demonstrujące głębię rozwoju cywilizacyjnego reprezentowaną przez społeczeństwo syryjskie, jego niezłomną wolę i umiejętność nadążania za zmianami oraz tworzenia właściwych warunków dla utrzymania jego roli historycznej jako skutecznej siły w obrębie ludzkiej cywilizacji.
Od początku XXI wieku Syria, jej mieszkańcy i instytucje państwowe, stanęły przed wyzwaniami rozwoju i modernizacji w warunkach trudnej sytuacji regionalnej i międzynarodowej zagrażających jej narodowej suwerenności. Doprowadziło to do inicjatywy wprowadzenia tej Konstytucji jako podstawy dal wzmocnienia rządów prawa.

Konstytucja ta stanowi kulminację wysiłków ludu na drodze do wolności i demokracji. Jest prawdziwym ucieleśnieniem osiągnięć, odpowiedzią na zmiany, dowodem na zorganizowany marsz państwa ku przyszłości, źródłem prawa i przepisów regulujących działanie jego instytucji. Wszystko to osiągnięte zostało dzięki systemowi zasad fundamentalnych chroniących niepodległość, suwerenność, władzę ludu realizowaną w wyborach, pluralizm partyjny i polityczny i ochronę jedności narodowej, różnorodności kulturowej, wolności obywatelskich, praw człowieka, sprawiedliwości społecznej, równości, równych szans, obywatelstwa i rządów prawa, gdzie społeczeństwo i obywatel są celami realizowanymi przez wszystkie wysiłki państwa. Zachowanie godności społeczeństwa i obywatela jest wyznacznikiem kraju cywilizowanego i prestiżu państwa.

Część I
Zasady podstawowe

Rozdział I
Zasady Polityczne

Artykuł 1

Syryjska Republika Arabska jest państwem demokratycznym, w pełni suwerennym, niepodzielnym i nie mogącym zrzec się żadnej części swego terytorium gdyż stanowi ono część ziemi arabskiej. Mieszkańcy Syrii są częścią narodu arabskiego.

Artykuł 2

Systemem rządów w państwie jest system republikański. Suwerenność należy do ludu, suwerenności nie może przypisać sobie żadna jednostka lub grupa. Suwerenność oparta jest na władzy ludu, przez lud i dla ludu. Lud realizuje swoją suwerenność w aspektach i granicach określonych przez konstytucję.

Artykuł 3

Religią prezydenta Republiki jest islam. Prawo islamskie jest istotnym źródłem przepisów prawnych. Państwo uznaje wszystkie religie i zapewnia wolność praktykowania wszystkich obrzędów które nie naruszają porządku publicznego. Wspólnoty religijne cieszą się uznaniem i ochroną.

Artykuł 4

Językiem urzędowym państwa jest język arabski.

Artykuł 5

Stolicą państwa jest Damaszek.

Artykuł 6

Flagę Syryjskiej Republiki Arabskiej tworzą trzy kolory: czerwony, biały i czarny z dodatkiem dwóch gwiazd pięcioramiennych koloru zielonego. Flaga ma kształt prostokąta o szerokości równej dwóm trzecim jego długości i składa się z trzech pasów o równych wymiarach: czerwonego na górze, białego na środku i czarnego na dole z dwiema gwiazdami znajdującymi się po środku białego pasa. Godło państwa, hymn państwowy i dotyczące ich przepisy określa ustawa.

Artykuł 7

Treść przysięgi konstytucyjnej jest następująca: „Przysięgam na Boga Wszechmogącego przestrzegać Konstytucji, praw i systemu republikańskiego, dbać o interesy i wolności ludu, zapewniać suwerenność, niepodległość i wolność ojczyzny, bronić jej integralności terytorialnej i działać na rzecz osiągnięcia sprawiedliwości społecznej i jedności narodu arabskiego.”

Artykuł 8

1. System polityczny państwa jest oparty na zasadzie pluralizmu politycznego i realizacji władzy w sposób demokratyczny na drodze głosowania;
2. Dopuszczone do działania partie polityczne i organizacje uczestniczą w życiu politycznym państwa z poszanowaniem zasad demokracji i suwerenności.
3. Zasady dotyczące przepisów i procedur związanych z tworzeniem partii politycznych są określone prawnie;
4. Nie może być podejmowane prowadzenie żadnej działalności politycznej ani formowanie partii i ugrupowań politycznych na podstawie religijnej, wyznaniowej, plemiennej, regionalnej, klasowej i zawodowej ani dyskryminujących ze względu na płeć, pochodzenie i rasę;
5. Urząd i majątek publiczny nie mogą być wykorzystywane w interesie politycznym, wyborczym lub partyjnym.

Artykuł 9

Jako element dziedzictwa narodowego wspierającego jedność narodową w obrębie integralności terytorialnej Syryjskiej Republiki Arabskiej, Konstytucja gwarantuje ochronę różnorodności kulturowej społeczeństwa syryjskiego ze wszystkimi jego elementami i wielością tworzących je grup.

Artykuł 10

Organizacje publiczne, związki zawodowe i stowarzyszenia są ciałami zrzeszającymi obywateli w dążeniu do rozwijania społeczeństwa i osiąganiu interesów jego członków. Państwo gwarantuje niezależność tych ciał, zasady sprawowania nad nimi kontroli i ich uczestnictwa w sektorach i radach są określone prawem.

Artykuł 11

Armia i siły zbrojne są instytucją państwową odpowiedzialną za stanie na straży bezpieczeństwa i integralności terytorialnej ojczyzny. Służą one ludowi i ochronie jego interesów oraz bezpieczeństwa narodowego.

Artykuł 12

Demokratycznie wybrane rady na szczeblu państwowym i lokalnym są instytucjami przez które obywatele realizują swoją rolę w suwerenności, budowie państwa i rozwijaniu społeczeństwa.

Rozdział II
Zasady gospodarcze

Artykuł 13

1. Gospodarka państwa oparta jest na zasadzi rozwijania publicznej i prywatnej działalności gospodarczej poprzez plany gospodarcze i społeczne mające na celu wzrost dochodu narodowego, rozwój produkcji, podniesienie indywidualnego standardu życia i tworzenia miejsc pracy;
2. Polityka gospodarcza państwa ma na celu zaspokojenia podstawowych potrzeb jednostki i społeczeństwa poprzez osiągnięcie wzrostu gospodarczego i sprawiedliwości społecznej celem osiągnięcia spójnego i zrównoważonego rozwoju;
3. Państwo gwarantuje ochronę producentów i konsumentów, wspieranie handlu i inwestycji, zapobieganie powstawaniu monopoli na różnych polach i pracę nad rozwijaniem zasobów ludzkich i ochroną siły roboczej w sposób służący gospodarce państwa.

Artykuł 14

Zasoby naturalne, placówki, instytucje i urządzenia publiczne są własnością publiczną; państwo inwestuje w nie i nadzoruje zarządzanie nimi dla dobra wszystkich mieszkańców; obowiązkiem obywateli jest ich ochrona.

Artykuł 15

Zbiorowa i indywidualna własność prywatna podlega ochronie na niżej określonych zasadach:

1. Zakazana jest powszechna konfiskata majątku;
2. Własność prywatna nie może zostać odebrana za wyjątkiem działań w interesie publicznym określonych dekretem i za sprawiedliwą rekompensatą określoną prawem;
3. Konfiskata własności prywatnej nie może zostać przeprowadzona bez prawomocnej decyzji sądu;
4. Własność prywatna może być konfiskowana w wypadku wojny i katastrof w sposób określony prawem i za sprawiedliwą rekompensatą;
5. Rekompensata odpowiada realnej wartości własności.

Artykuł 16

Prawo określa maksymalną wielkość własności i inwestycji rolnych w celu zapewnienia ochrony rolników i pracowników rolnych przed wyzyskiem i zapewnienia wzrostu produkcji.

Artykuł 17

Zasady dziedziczenia są określone prawem.

Artykuł 18

1. Podatki, opłaty i świadczenia mogą być wprowadzanie jedynie poprzez ustawę;
2. System podatkowy opiera się na sprawiedliwych podstawach; podatki mają charakter progresywny aby zapewnić realizację zasad równości i sprawiedliwości społecznej.

Rozdział III
Zasady społeczne

Artykuł 19

Społeczeństwo Syryjskiej Republiki Arabskiej oparte jest na fundamentach solidarności, współpracy i szacunku dla zasad sprawiedliwości społecznej, wolności, równości i utrzymania godności ludzkiej każdej osoby.

Artykuł 20

1. Rodzina jest podstawową komórką społeczną; prawo zapewnia podtrzymanie jej istnienia i wzmacnianie jej więzów;
2. Państwo chroni i popiera małżeństwo i dąży do zniesienia materialnych i społecznych przeszkód stojących na jego drodze. Państwo chroni także macierzyństwo i dzieciństwo, otacza opieką dzieci i młodzież i zapewnia im warunki umożliwiające rozwój.

Artykuł 21

Męczeńska śmierć za ojczyznę jest wartością najwyższą, państwo zapewnia określone prawem wsparcie dla rodzin męczenników.

Artykuł 22

1. Państwo gwarantuje swoim obywatelom opiekę w razie wypadków, chorób, kalectwa, sieroctwa i starości.
2. Państwo chroni zdrowie obywateli i zapewnia im profilaktykę, leczenie i opiekę medyczną.

Artykuł 23

Państwo zapewnia kobietom możliwości efektywnego i pełnego udziału w życiu politycznym, gospodarczym, społecznym i kulturalnym, oraz dąży do usunięcia zakazów uniemożliwiających im rozwój i udział w budowaniu społeczeństwa.

Artykuł 24

Państwo zgodnie z zasadą solidarności, wspomaga społeczności dotknięte katastrofami.

Artykuł 25

Usługi edukacyjne, zdrowotne i społeczne są filarami na których budowane jest społeczeństwo; państwo dąży do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju we wszystkich regionach Syryjskiej Republiki Arabskiej.

Artykuł 26

1. Służba publiczna jest odpowiedzialnością i zaszczytem mającym na celu realizację interesu publicznego i służbę ludowi;
2. Obywatele maja równy dostęp do pełnienia funkcji publicznych a warunki ich podjęcia i związane z nimi obowiązki określa ustawa.

Artykuł 27

Ochrona środowiska naturalnego jest obowiązkiem każdego obywatela; odpowiedzialność za nią spoczywa na państwie i społeczeństwie.

Rozdział IV
Zasady dotyczące edukacji i kultury

Artykuł 28

System edukacyjny oparty jest na dążeniu do wykształcenia pokoleń oddanych swej tożsamości, dziedzictwu, przynależności i jedności narodowej.

Artykuł 29

1. Edukacja jest prawem gwarantowanym przez państwo i jest darmowa na wszystkich szczeblach. Przypadki edukacji płatnej na uniwersytetach i w instytucjach rządowych reguluje ustawa;
2. Edukacja jest obowiązkowa do końca szczebla podstawowego; państwo będzie działać na rzecz rozszerzenia obowiązkowego charakteru na pozostałe szczeble edukacji;
3. Państwo sprawuje nadzór nad edukacją i kieruje nią w taki sposób, aby połączyć realizację potrze społecznych z wymaganiami rozwoju;
4. Nadzór państwowy nad prywatnymi instytucjami edukacyjnymi jest regulowany przez ustawę.

Artykuł 30

Edukacja fizyczna jest niezbędnym filarem budowy społeczeństwa; państwo wspiera ją w celu wychowania pokoleń sprawnych fizycznie, moralnie i intelektualnie.

Artykuł 31

Państwo wspiera badania naukowe; zapewnia wolność twórczości naukowej, literackiej, artystycznej i kulturalnej i zapewnia niezbędne do niej środki. Państwo dokłada wszelkich starań do rozwoju sztuk i nauk, wspiera odkrycia naukowe i techniczne oraz działalność twórczą i chroni jej wyniki.

Artykuł 32

Państwo chroni zabytki, miejsca dziedzictwa historycznego i kulturalnego oraz przedmioty o wartości artystycznej, historycznej i kulturalnej.

Część II
Prawa, wolności i rządy prawa

Rozdział I
Prawa i wolności

Artykuł 33

1. Wolność jest świętym prawem, państwo gwarantuje wolność osobistą obywateli i chroni ich godność i bezpieczeństwo;
2. Obywatelstwo jest fundamentalną zasadą obejmującą prawa i obowiązki przysługujące każdemu obywatelowi i stosowane zgodnie z ustawą;
3. Obywatele są równi wobec praw i obowiązków, wyklucza się dyskryminację na gruncie płci, pochodzenia, języka, religii lub przekonań;
4. Państwo gwarantuje wobec obywateli zasadę równości szans.

Artykuł 34

Każdy obywatel ma prawo uczestniczenia w życiu politycznym, gospodarczym i kulturalnym, co jest regulowane ustawą.

Artykuł 35

Każdy obywatel podlega obowiązkowi przestrzegania Konstytucji i ustaw.

Artykuł 36

1. Nietykalność życia prywatnego jest chroniona ustawą;
2. Wejście do domu lub jego inspekcja możliwe są jedynie na polecenie odpowiedzialnej władzy sądowej w przypadkach przewidzianych w ustawie.

Artykuł 37

Poufność korespondencji, łączności elektronicznej i radiowej, oraz innego rodzaju komunikacji gwarantowana jest w zgodzie z ustawą.

Artykuł 38

1. Żaden obywatel nie może być deportowany z kraju, lub pozbawiony możliwości powrotu do niego;
2. Żaden obywatel nie może podlegać ekstradycji do innego podmiotu politycznego;
3. Każdy obywatel ma prawo wjazdu i opuszczenia terytorium państwa, za wyjątkiem decyzji o zakazie podjętej przez odpowiedzialny organ sądowy lub prokuratorski, lub stosownie do ustaw o zdrowiu publicznym i bezpieczeństwie.

Artykuł 39

1. Polityczni uchodźcy ze względu na swoje przekonania polityczne lub z powodu swoich działań na rzecz obrony wolności nie podlegają ekstradycji.

Artykuł 40

1. Praca jest prawem i obowiązkiem każdego obywatela, państwo dąży do zapewnienia jej wszystkim obywatelom, ustawa organizuje pracę, jej warunki, oraz prawa pracowników;
2. Każdy pracownik otrzymuje sprawiedliwą płacę, stosownie do jakości i wydajności swojej pracy, nie niższą od płacy minimalnej zabezpieczającej potrzeby życiowe i zmiany w warunkach życia;
3. Państwo gwarantuje bezpieczeństwo socjalne i zdrowotne pracowników.

Artykuł 41

Uiszczanie opłat z tytułu podatków, opłat i kosztów publicznych jest obowiązkiem określonym przez ustawę.

Artykuł 42

1. Wolność przekonań jest chroniona zgodnie z ustawą;
2. Każdy obywatel ma prawo swobodnie i otwarcie wyrażać poglądy pisemnie, ustnie lub za pomocą innych środków wyrazu.

Artykuł 43

Państwo gwarantuje w ustawach wolność prasy, druku i publikacji, środków masowego przekazu, oraz ich niezależność.

Artykuł 44

Obywatele mają prawo do zgromadzeń, pokojowych demonstracji oraz strajku w ramach zasad określonych w Konstytucji, ustawa reguluje korzystanie z tych praw.

Artykuł 45

Wolność zakładania stowarzyszeń i zrzeszeń dotyczy podmiotów mających narodową podstawę, legalne cele, i posługujących się środkami pokojowymi gwarantowanymi w zgodności z ramami i warunkami przewidzianymi przez ustawę.

Artykuł 46

1. Obowiązkowa służba wojskowa jest świętym obowiązkiem i określa ją ustawa;
2. Obrona terytorialnej integralności ojczyzny i dochowywanie tajemnic państwowych jest obowiązkiem każdego obywatela.

Artykuł 47

Państwo gwarantuje narodową jedność, obowiązkiem obywateli jest ją podtrzymywać.

Artykuł 48

Ustawa reguluje kwestię obywatelstwa syryjsko-arabskiego.

Artykuł 49

Wybory i referendum są prawem i obowiązkiem obywatela i korzystanie z nich jest regulowane przez ustawę.

Rozdział II
Rządy prawa

Artykuł 50

Rządy prawa są podstawą sprawowania władzy w państwie.

Artykuł 51

1. Kara ma charakter indywidualny; nie istnieją przestępstwa i kary nie ujęte w ustawie;
2. Każdy oskarżony uznawany jest za niewinnego, dopóki nie zostanie skazany w uczciwym procesie przez kompetentny sąd;
3. Prawo do pozwów sądowych i odszkodowań, rewizji i obrony przed sądem jest chronione ustawowo, państwo zgodnie z ustawą gwarantuje pomoc prawną niezdolnym do samodzielnego zapewnienia jej sobie;
4. Przepisy prawa zakazują wyłączania jakiejkolwiek ustawy lub decyzji administracyjnej spod rewizji sądowej.
Artykuł 52

Przepisy prawa obowiązują od daty ich promulgowania i nie mają mocy działania wstecz, może być to stosowane odmiennie w sprawach innych niż kryminalne.

Artykuł 53

1. Nikt nie może być poddany śledztwu lub aresztowany inaczej niż za decyzją kompetentnego sądu, lub w przypadku aresztowania na gorącym uczynku, lub z intencją dostarczenia go przed oblicze władzy sądowej w sprawie dokonania zbrodni lub wykroczenia;
2. Nikt nie może zostać poddany torturom lub traktowany w sposób poniżający, kary dla posuwających się do tego określa ustawa;
3. Każdy aresztowany musi zostać poinformowany o przyczynach aresztowania i o przysługujących mu prawach, oraz nie może zostać uwięziony przez władzę administracyjną inaczej niż za decyzją odpowiedzialnej władzy sądowej;
4. Każdy skazany ostatecznym wyrokiem sądowym, wobec którego wykonano wyrok, jeśli stwierdzono nieprawidłowość wyroku, ma prawo domagać się od państwa wynagrodzenia za poniesione straty.

Artykuł 54

Każdy zamach na wolność osobistą, nienaruszalność życia prywatnego oraz wszelkie inne prawa i wolności obywatelskie gwarantowane przez Konstytucję, uznany jest w świetle prawa za karalne przestępstwo.

Część III
Władze państwowe

Rozdział I
Władza ustawodawcza

Artykuł 55

Władza ustawodawcza w państwie należy do Zgromadzenia Ludowego w zgodzie z zasadami określonymi w Konstytucji.

Artykuł 56

Kadencja Zgromadzenia Ludowego trwa cztery lata licząc od pierwszego posiedzenia i może zostać ustawowo przedłużona jedynie na czas wojny.

Artykuł 57

Deputowani do Zgromadzenia Ludowego wybierani są w głosowaniu powszechnym, tajnym, bezpośrednim i równym, w zgodzie z przepisami Ordynacji Wyborczej.

Artykuł 58

Deputowany do Zgromadzenia Ludowego reprezentuje cały naród, jego/jej mandat nie może być definiowany jako ograniczony lub warunkowy, powinien on/ona wykonywać swoje obowiązki kierując się honorem i sumieniem.

Artykuł 59

Czynne prawo wyborcze przysługuje obywatelom którzy ukończyli osiemnaście lat i spełnili warunki określone przez Ordynację Wyborczą.

Artykuł 60

1. System wyboru deputowanych do Zgromadzenia Ludowego, ich liczba oraz warunki jakie muszą spełnić kandydaci, są określone w ustawie;
2. Przynajmniej połowę deputowanych do Zgromadzenia Ludowego stanowią robotnicy i chłopi, definicję robotnika i chłopa określa ustawa.

Artykuł 61

Ordynacja Wyborcza zawiera przepisy zabezpieczające:

1. Wolność wyborców do wybierania swoich reprezentantów, oraz bezpieczeństwo i uczciwość procedury wyborczej;
2. Prawo kandydatów do nadzorowania procesu wyborczego;
2. Usuwanie nadużywających wolę wyborców;
3. Określanie reguł finansowania kampanii wyborczej;
4. Organizację kampanii wyborczej i dostęp do środków masowego przekazu.

Artykuł 62

1. Wybory przeprowadza się nie później niż na sześćdziesiąt dni przed upływem kadencji Zgromadzenia Ludowego;
2. Zgromadzenie Ludowe kontynuuje swoje prace w przypadku gdy nowe Zgromadzenie Ludowe nie zostanie wybrane, i nie zostaje rozwiązane do czasu wybrania nowego Zgromadzenia.

Artykuł 63

Jeśli z jakiegoś powodu doszło do wygaśnięcia mandatu deputowanego Zgromadzenia Ludowego, jego następca powinien zostać wybrany nie później niż w ciągu sześćdziesięciu dni od zaistnienia wakatu, z zastrzeżeniem że pozostały okres kadencji Zgromadzenia wynosi nie mniej niż sześć miesięcy. Mandat nowo wybranego deputowanego ulega wygaśnięciu wraz z upływem kadencji Zgromadzenia, Ordynacja Wyborcza określa przypadki zaistnienia wakatu.

Artykuł 64

1. Zgromadzenie Ludowe zwoływane jest dekretem Prezydenta Republiki w okresie nie dłuższym niż piętnaście dni od wygaśnięcia mandatu istniejącego Zgromadzenia, lub od daty ogłoszenia wyników wyborów w przypadku braku istniejącego Zgromadzenia. Zgromadzenie Ludowe zbiera się ostatecznie szesnastego dnia jeśli dekret je zwołujący nie został wydany ;
2. Zgromadzenie na swym pierwszym posiedzeniu wybiera przewodniczącego i członków prezydium, którzy wybierani są co roku.

Artykuł 65

1. Zgromadzenie zwoływane jest na trzy sesje zwykłe w ciągu roku, trwające łącznie nie dłużej niż sześć miesięcy, termin i długość każdej z nich określa regulamin Zgromadzenia;
2. Zgromadzenie może zostać zwołane na sesję nadzwyczajną na wniosek przewodniczącego, jednej trzeciej deputowanych, lub prezydium Zgromadzenia;
3. Doroczna sesja Zgromadzenia nie zostaje zamknięta do czasu uchwalenia budżetu państwowego.

Artykuł 66

1. Trybunał Konstytucyjny rozpatruje skargi wyborcze wnoszone przez kandydatów na deputowanych do Zgromadzenia Ludowego;
2. Kandydaci maja prawo zgłaszania skarg nie później niż w ciągu trzech dni od ogłoszenia wyników wyborów, Trybunał wydaje ostateczne orzeczenie nie później niż w ciągu siedmiu dni od upłynięcia terminu wnoszenia skarg.

Artykuł 67

Deputowani Zgromadzenia Ludowego składają przysięgę konstytucyjną w brzmieniu określonym przez artykuł siódmy Konstytucji.

Artykuł 68

Uposażenia i wynagrodzenia deputowanych Zgromadzenia Ludowego określa ustawa.

Artykuł 69

Zgromadzenie Ludowe ustala procedury dla określenia sposobu swojej pracy, wykonywania funkcji oraz zakresu kompetencji prezydium Zgromadzenia.

Artykuł 70

Deputowani Zgromadzenia Ludowego nie są pociągani do odpowiedzialności cywilnej lub karnej ze względu na wydarzenia lub opinie wygłaszane w czasie głosowania na spotkaniach publicznych lub prywatnych, lub w czasie pracy komisji.

Artykuł 71

Deputowani do Zgromadzenia Ludowego korzystają z immunitetu przez czas trwania kadencji Zgromadzenia. Postępowanie karne przeciw któremukolwiek z deputowanych wymaga wcześniejszej zgody Zgromadzenia, za wyjątkiem przypadków schwytania na gorącym uczynku. W przypadkach z okresu pozasesyjnego pozwolenie wydaje prezydium Zgromadzenia, zaś Zgromadzenie informowane jest o powziętych działaniach na swoim pierwszym spotkaniu.

Artykuł 72

1. Żaden deputowany nie może czerpać korzyści z udziału w jakimkolwiek przedsiębiorstwie;
2. Ustawa wskazuje rodzaje działalności gospodarczej nie dające się pogodzić z członkostwem w Zgromadzeniu.

Artykuł 73

1. Przewodniczący Zgromadzenia Ludowego reprezentuje Zgromadzenie, podpisuje się i wypowiada w jego imieniu;
2. Zgromadzenie Ludowe posiada specjalną straż pod władzą Przewodniczącego Zgromadzenia; żadna siła zbrojna nie może wejść na teren Zgromadzenia bez zgody jego Przewodniczącego.

Artykuł 74

Deputowani Zgromadzenia w zgodzie z procedurami Zgromadzenia korzystają z prawa inicjatywy ustawodawczej oraz prawa zgłaszania zapytań i interpelacji wobec rządu lub jego ministra.

Artykuł 75

Zgromadzenie Ludowe spełnia następujące funkcje:

1. Uchwalanie ustaw;
2. Dyskutowanie rządowego exposé ;
3. Głosowanie wotum nieufności wobec rządu lub ministra;
4. Uchwalanie budżetu państwowego i absolutorium;
5. Uchwalanie międzynarodowych traktatów i konwencji dotyczących bezpieczeństwa państwa, włączając w to traktaty pokoju, przymierza oraz traktaty dotyczące suwerenności, lub konwencje przyznające przywileje zagranicznym spółkom lub instytucjom, podobnie jak traktaty i konwencje powodujące dodatkowe wydatki nie ujęte w budżecie, lub traktaty i konwencje o pożyczkach, lub których zapisy pozostają niezgodne z obowiązującymi ustawami i wymagają wejścia w życie nowego ustawodawstwa;
6. Uchwalanie powszechnej amnestii;
7. Akceptacja lub odrzucenie rezygnacji jednego z deputowanych do Zgromadzenia.

Artykuł 76

1. Premier rządu przedstawia exposé do dyskusji w Zgromadzeniu Ludowym nie później niż w trzydzieści dni od daty sformowania rządu;
2. Rząd jest odpowiedzialny przed Zgromadzeniem Ludowym za realizację exposé;
3. W przypadku gdy Zgromadzenie nie pracuje w trybie sesji zwyczajnej, jest zwoływane na sesję nadzwyczajną.

Artykuł 77

1. Wotum nieufności może zostać poddane pod głosowanie tylko po uprzednim przesłuchaniu rządu lub jednego z jego ministrów na posiedzeniu Zgromadzenia; z wnioskiem o wotum nieufności wystąpić może nie mniej niż piąta część deputowanych, przegłosowywane jest większością zwykłą deputowanych;
2. W przypadku przegłosowania wotum nieufności, Premier zgłasza dymisję rządu na ręce Prezydenta, podobnie minister zgłasza swoją dymisję, w przypadku gdy przegłosowano wobec niego wotum nieufności.

Artykuł 78

Zgromadzenie może tworzyć spośród swoich członków tymczasowe komisje dla zbierania i badania informacji związanych z wykonywaniem jego uprawnień.

Artykuł 79

1. Dla każdego roku budżetowego uchwala się jeden budżet, początek roku budżetowego określa ustawa;
2. Ustawa określa metody przygotowania ogólnego budżetu państwa;
3. Projekt budżetu powinien zostać przedstawiony Zgromadzeniu Ludowemu nie później niż na dwa miesiące przed rozpoczęciem roku budżetowego.

Artykuł 80

1. Zgromadzenie głosuje nad poszczególnymi działami budżetu, budżet nie wchodzi w życie przed uchwaleniem przez Zgromadzenie;
2. Jeśli Zgromadzenie nie zakończy procesu uchwalania budżetu przed rozpoczęciem nowego roku budżetowego, stosuje się budżet z poprzedniego roku do czasu uchwalenia budżetu dla nowego roku, zaś dochody są pobierane stosownie do już obowiązujących praw i przepisów.
3. Środki budżetowe nie mogą być przenoszone z jednego działu do innego inaczej niż stosownie do przepisów ustawy;
4. Zgromadzenie nie może zwiększać całkowitych dochodów lub wydatków budżetu w trakcie dyskusji nad nim.

Artykuł 81

Zgromadzenie Ludowe może, po uchwaleniu budżetu, uchwalić ustawy stwarzające nowe wydatki i nowe dochody dla ich pokrycia.

Artykuł 82

Sprawozdanie z wykonania budżetu w mijającym roku budżetowym powinno zostać przedstawione Zgromadzeniu nie później niż w ciągu roku od zakończenia tego roku. Sprawozdanie z wykonania budżetu jest uchwalane w formie ustawy i procedury dotyczące uchwalania budżetu stosują się również do uchwalania sprawozdania z jego wykonania.

Rozdział II
Władza wykonawcza

1. prezydent Republiki

Artykuł 83

Prezydent Republiki i Premier Republiki sprawują władzę wykonawczą w imieniu ludu i w granicach określonych przez konstytucję

Artykuł 84

Kandydat na urząd Prezydenta Republiki musi:
1. Mieć ukończone czterdzieści lat;
2. Posiadać z urodzenia obywatelstwo syryjskie, być synem rodziców będących Syryjczykami z urodzenia;
3. Posiadać pełnię praw obywatelskich i politycznych. Nie może być skazany za przestępstwa, nawet jeżeli został potem ułaskawiony;
4. Nie może być mężem kobiety nie posiadającej obywatelstwa syryjskiego;
5. Przed nominacją musi zamieszkiwać na terytorium Syrii co najmniej dziesięć lat bez przerwy;

Artykuł 85

Nominacja kandydata na urząd Prezydenta Republiki przebiega w sposób następujący:
1. Przewodniczący Zgromadzenia Ludowego wyznacza termin wyborów prezydenckich na nie mniej niż sześćdziesiąt dni i nie więcej niż dziewięćdziesiąt dni przed upływem kadencji urzędującego prezydenta;
2. Kandydatury zgłaszane są Najwyższemu Sądowi Konstytucyjnemu i rejestrowane w ciągu dziesięciu dni od ogłoszenia wyborów prezydenckich;
3. Zgłoszona kandydatura nie może być zaakceptowana jeżeli kandydat nie uzyska poparcia co najmniej trzydziestu pięciu członków Zgromadzenia Ludowego. Żaden członek Zgromadzenia nie może udzielić poparcie więcej niż jednemu kandydatowi.
4. Zgłoszenia rozpatrywane są przez Najwyższy Sąd Konstytucyjny i powinny zostać rozpatrzone w ciągu pięciu dni do ostatecznego terminu składania zgłoszeń;
5. Jeśli wymagane warunki kandydowania spełnione są przez tylko jednego kandydata, Przewodniczący Zgromadzenia Ludowego może wezwać do składania nowych nominacji na określonych wcześniej warunkach.

Artykuł 86

1. Prezydent Republiki wybierany jest bezpośrednio przez lud;
2. Zwycięzcą wyborów na urząd Prezydenta Republiki jest kandydat który uzyska większość bezwzględną oddanych głosów. Jeśli żaden kandydat nie otrzyma większości głosów, przeprowadzana jest druga tura pomiędzy kandydatami którzy otrzymali największą liczbę głosów;
3. Wynik wyborów zostaje ogłoszony przez Przewodniczącego Zgromadzenia Ludowego.

Artykuł 87

1. Jeśli Zgromadzenie Ludowe zostanie rozwiązane w czasie wyznaczonym na wybór nowego Prezydenta Republiki, urzędujący prezydent wykonuje swoje obowiązki do czasu wybrania i zaprzysiężenia nowego Zgromadzenia. Nowy Prezydent zostaje wybrany w ciągu dziewięćdziesięciu dni od zaprzysiężenia Zgromadzenia;
2. Jeśli kadencja Prezydenta Republiki upłynie, a nowy Prezydent nie zostanie wybrany, urzędujący Prezydent wykonuje swe obowiązki do czasu wyboru nowego Prezydenta.

Artykuł 88

Prezydent Republiki wybierany jest na siedmioletnią kadencję licząc od czasu zakończenia kadencji obecnego prezydenta. Prezydent może być wybrany ponownie tylko na jedną kadencję.

Artykuł 89

1. Rozpatrywania zarzutów odnośnie wyboru Prezydenta Republiki dokonuje Najwyższy Sąd Konstytucyjny;
2. Zarzuty mogą być składane w ciągu trzech dni od ogłoszenia wyniku wyborów. Sąd dokonuje ich ostatecznego rozpatrzenia w przeciągu siedmiu dni od ostatecznego terminu ich składania.

Artykuł 90

Prezydent Republiki przed rozpoczęciem swych obowiązków składa przed Zgromadzeniem Ludowym przysięgę konstytucyjną w brzmieniu określonym przez Artykuł siódmy Konstytucji.

Artykuł 91

1. Prezydent Republiki może wyznaczyć jednego lub więcej zastępców i przekazać im część swoich uprawnień;
2. Wiceprezydent składa przed prezydentem Republiki przysięgę konstytucyjną w brzmieniu określonym przez Artykuł siódmy Konstytucji.

Artykuł 92

W wypadku zaistnienia okoliczności uniemożliwiających prezydentowi Republiki wykonywanie obowiązków, wiceprezydent działa w jego zastępstwie.

Artykuł 93

1. Jeśli nastąpi wakat na stanowisku Prezydenta Republiki, lub prezydent będzie permanentnie niezdolny do wykonywania obowiązków, obowiązki prezydenta przejmuje pierwszy wiceprezydent na okres nie dłuższy niż dziewięćdziesiąt dni od pojawienia się wakatu na stanowisku Prezydenta. W tym czasie przeprowadzane są nowe wybory;
2. Jeśli nastąpi wakat na stanowisku Prezydenta Republiki, a wiceprezydent nie został wyznaczony, obowiązki prezydenta przejmuje premier na okres nie dłuższy niż 90 dni od pojawienia się wakatu na stanowisku Prezydenta. W tym czasie przeprowadzane są nowe wybory.

Artykuł 94

Jeśli Prezydent Republiki podejmie decyzję o rezygnacji z urzędu, rezygnację składa on na ręce Zgromadzenia Ludowego.

Artykuł 95

Uprawnienia i obowiązki Prezydenta Republiki określa ustawa.

Artykuł 96

Prezydent Republiki ma zapewnić przestrzeganie Konstytucji, należyte funkcjonowanie władz państwowych, ochronę jedności narodowej i utrzymanie bytu państwowego.

Artykuł 97

Prezydent Republiki mianuje premiera, jego zastępców, ministrów i ich zastępców, przyjmuje ich rezygnacje i dymisjonuje z urzędu.

Artykuł 98

Na kierowanych przez siebie posiedzeniach Prezydent Republiki przedstawia założenia polityki państwa i nadzoruje ich wcielanie w życie.

Artykuł 99

Prezydent Republiki może wezwać Radę Ministrów na posiedzenie pod jego przewodnictwem, może żądać raportów od premiera i ministrów.

Artykuł 100

Prezydent Republiki zatwierdza prawa uchwalone przez Zgromadzenia Ludowe. Może je odrzucić w ciągu miesiąca od ich otrzymania jeżeli uzna, że istnieją ku temu należyte powody. Jeżeli zostaną one uchwalone przez Zgromadzenie Ludowe po raz drugi większością dwóch trzecich głosów, Prezydent Republiki ma obowiązek je zatwierdzić.

Artykuł 101

Prezydent Republiki wydaje dekrety, decyzje i rozkazy w granicach określonych przez prawo.

Artykuł 102

Prezydent Republiki wypowiada wojnę, ogłasza mobilizację powszechną i zawiera traktaty pokojowe po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Ludowego.

Artykuł 103

Prezydent Republiki ogłasza i znosi stan wyjątkowy dekretem przyjętym na posiedzeniu rady ministrów pod jego przewodnictwem większością dwóch trzecich głosów, przy założeniu, że dekret jest przedstawiany Zgromadzeniu Ludowemu na najbliższej sesji. Przepisy dotyczące stanu wyjątkowego określone są osobną ustawą.

Artykuł 104

Prezydent Republiki wyznacza przewodniczących misji dyplomatycznych do innych państw i przyjmuje listy uwierzytelniające od przewodniczących misji dyplomatycznych w Syryjskiej Republice Arabskiej.

Artykuł 105

Prezydent Republiki jest Naczelnym Dowódcą armii i sił zbrojnych. Wydaje wszelkie decyzje niezbędne do realizacji swoich uprawnień. Może przekazać cześć tych uprawnień innym osobom.

Artykuł 106

Prezydent Republiki mianuje urzędników wojskowych i cywilnych i odwołuje ich zgodnie z prawem.

Artykuł 107

Prezydent Republiki zawiera umowy międzynarodowe i wypowiada je zgodnie ze swoimi uprawnieniami przewidzianymi przez Konstytucję i prawo międzynarodowe.

Artykuł 108

Prezydentowi przysługuje prawo ogłaszania amnestii i ułaskawień.

Artykuł 109

Prezydent Republiki ma prawo nadawać ordery i wyróżnienia.

Artykuł 110

Prezydent Republiki może przedstawiać pisma Zgromadzeniu Ludowemu i przemawiać przed nim.

Artykuł 111

1. Prezydent Republiki może podjąć decyzję o rozwiązaniu Zgromadzenia Ludowego;
2. Wybór nowego Zgromadzenia Ludowego odbywa się w ciągu 60 dni od jego rozwiązania;
3. Zgromadzenie Ludowe nie może zostać rozwiązane więcej niż jeden raz z tych samych powodów.

Artykuł 112

Prezydent Republiki może przygotowywać ustawy i poddawać je pod obrady Zgromadzenia Ludowego.

Artykuł 113

1. Prezydent Republiki dysponuje władzą ustawodawczą kiedy Zgromadzenie Ludowe nie jest zebrane, lub w stanie najwyższej konieczności a także w chwili, gdy Zgromadzenie Ludowe uległo rozwiązaniu;
2. Władza ustawodawcza zostaje przekazana Zgromadzeniu Ludowemu w ciągu piętnastu dnia od jego pierwszego posiedzenia;
3. Zgromadzenie Ludowe może odrzucić wprowadzone wtedy prawa lub wprowadzić do nich poprawki większością dwóch trzecich głosów członków zgromadzenia biorących udział w głosowaniu jeśli nie jest ona mniejsza niż większość bezwzględna. Tak uchwalane odrzucenie i poprawki nie działają wstecz. Jeśli Zgromadzenie nie podejmie decyzji o odrzuceniu bądź wprowadzeniu poprawek, prawa uznane są za uchwalone.

Artykuł 114

W wypadku poważnego zagrożenia jedności narodowej, bezpieczeństwa i integralności terytorialnej ojczyzny, bądź zaistnienia sytuacji uniemożliwiającej instytucjom państwowym, prezydent Republiki może podjąć wymagane przez okoliczności kroki celem zażegnania niebezpieczeństwa.

Artykuł 115

Prezydent Republiki może powoływać specjalne ciała, rady i komitety których zadania i uprawnienia określone są w powołujących je decyzjach.

Artykuł 116

Prezydent Republiki może ogłaszać referenda w ważnych sprawach dotyczących interesów państwa. Rezultaty referendów są wiążące i wchodzą one w życie z dniem ich ogłoszenia przez prezydenta Republiki.

Artykuł 117

Prezydent Republiki nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za działania wykonywanie w ramach pełnienia obowiązków, za wyjątkiem postawienia mu zarzutu zdrady. Oskarżenie wnoszone jest przez decyzję Zgromadzenia Ludowego przyjętą przez Zgromadzenie w głosowaniu większością dwóch trzecich głosów podczas utajnionych obrad po poparciu propozycji przez co najmniej jedną trzecią członków Zgromadzenia. Proces Odbywa się przed Najwyższym Sądem Konstytucyjnym.

2. Rada Ministrów

Artykuł 118

1. Rada Ministrów jest najwyższą władzą wykonawczą i administracyjną państwa. Składa się ona z premiera, jego zastępców i z ministrów. Nadzoruje ona wprowadzanie praw i regulacji oraz prace państwowych instytucji;
2. Premier nadzoruje pracę swoich zastępców i ministrów.

Artykuł 119

Przywileje oraz diety premiera, jego zastępców i ministrów są przedstawione w ustawach.

Artykuł 120

Premier, jego zastępcy i ministrowie są zaprzysiężeni przed Prezydentem Republiki w chwili sformowania nowego rządu poprzez powtórzenie konstytucyjnej przysięgi o której wspomniano w Artykule siódmym Konstytucji przed rozpoczęciem ich pracy. Gdy w rządzie następują zmiany, jedynie nowi ministrowie są zaprzysiężeni.

Artykuł 121

Premier, jego zastępcy i ministrowie są odpowiedzialni przed Prezydentem Republiki i Zgromadzeniem Ludowym.

Artykuł 122

Minister jest najwyższą władzą administracyjną w swoim ministerstwie i prowadzi państwową politykę publiczną w stosunku do swojego ministerstwa.

Artykuł 123

Podczas sprawowania urzędu ministrowie nie mogą być członkami zarządów spółek prywatnych lub agentami takich spółek i nie mogą prowadzić, bezpośrednio ani pośrednio, żadnej komercyjnej działalności, ani nie mogą wykonywać żadnego zawodu.

Artykuł 124
1. Premier, jego zastępcy i ministrowie są zgodnie z prawem odpowiedzialni za swoje działania pod względem cywilnym i karnym;
2. Prezydent Republiki ma prawo postawić premiera, jego zastępców i ministrów przed sądem za jakiekolwiek przestępstwa popełnione przez któregokolwiek z nich w czasie pełnienia urzędu lub z powodu popełnienia takich przestępstw;
3. Oskarżony będzie zawieszony w pełnieniu urzędu od momentu przedstawienia aktu oskarżenia, dopóki nie zostanie wydane orzeczenie w sprawie przedstawionego mu zarzutu. Jego rezygnacja lub dymisja nie powoduje przerwania procesu. Procedury są przeprowadzane zgodnie z ustanowionym prawem.

Artykuł 125

1. Gabinet uważa się za rozwiązany w następujących przypadkach:
a. Koniec okresu urzędowania Prezydenta Republiki;
b. Wybory nowego Zgromadzenia Ludowego;
c. Rezygnacji większości ministrów.
2. Gabinet funkcjonuje jako opiekun urzędów dopóki dekret nie określi nowego gabinetu.

Artykuł 126

Jeden człowiek może równocześnie być ministrem i członkiem Zgromadzenia Ludowego.

Artykuł 127

Dieta należna ministrom należy się zastępcom ministrów.

Artykuł 128

Zadaniami Rady Ministrów są:
1. Kreowanie planu wykonawczego państwowej polityki;
2. Przewodzenie pracom ministerstw i innych ciał publicznych;
3. Przygotowywanie projektu budżetu państwowego;
4. Kreowanie praw;
5. Przygotowywanie planów rozwoju, planów poprawy produkcji oraz eksploatacji narodowych zasobów i wszystkiego tego, co może wesprzeć i rozwijać ekonomię oraz zwiększać dochody narodowe;
6. Zawieranie umów pożyczkowych i przyznawanie pożyczek w zgodzie z zapisami konstytucji;
7. Zawieranie traktatów i porozumień w zgodzie z zapisami konstytucji;
8. Badanie egzekwowania praw, ochrona interesów oraz bezpieczeństwa państwa i ochrona wolności oraz praw ludności;
9. Uchwalać decyzje administracyjne w zgodzie z prawem oraz regulacjami i nadzorować ich wprowadzanie.

Artykuł 129

Premier i ministrowie korzystają, na mocy prawa, z władzy wobec innych organów w sposób określony w przepisach nie naruszając władzy danej innym organom w Konstytucji.

3.Rady lokalne

Artykuł 130

Syryjska Republika Arabska składa się z jednostek administracyjnych; prawo określa ich liczbę, granice, władze i zakres w jakim przysługuje im status jednostki prawnej, niezależność finansowa oraz administracyjna.

Artykuł 131

1. Organizacja lokalnych jednostek administracyjnych bazuje na zastosowaniu zasady decentralizacji władzy i odpowiedzialności. Prawo reguluje relacje między tymi jednostkami i władzą centralną, ich zadania, finansowanie oraz kontrolę ich pracy. Reguluje ono również sposób mianowania lub wyboru ich kierowników, ich władz i władz kierowniczych sektorów.
2. Lokalne jednostki administracyjne będą miały rady wybierane w sposób powszechny, tajny, bezpośredni i równy.

Rozdział III
Władza sądownicza

1. Sądy i Urząd Prokuratora Generalnego

Artykuł 132

Władza sądownicza jest niezależna; Prezydent Republiki wspólnie z Najwyższą Radą Sądowniczą zabezpiecza tą niezależność.

Artykuł 133

1. Najwyższa Rada Sądownicza jest kierowana przez Prezydenta Republiki; prawo reguluje sposób jej formowania, jej zadania i jej przepisy proceduralne.
2. Najwyższa Rada Sądownicza zabezpiecza gwarancje konieczne dla niezależności sądownictwa.

Artykuł 134

1. Sędziowie są niezależni i nie ma żadnej władzy ponad nimi poza tą którą przewiduje ustawa;
2. Sędziowski honor, sumienie i bezstronność są gwarancją prawa i wolności ludu.

Artykuł 135

Ustawa reguluje różne gałęzie, kategorie i stopnie systemu sądownictwa. Ustanawia również reguły dla zadań różnych sądów.

Artykuł 136

Ustawa reguluje warunki mianowania sędziów, awansów, przenoszenia, dyscypliny i ich odwoływania.

Artykuł 137

Urząd Prokuratora Generalnego jest oddzielną instytucją sądowniczą kierowaną przez ministra sprawiedliwości. Ustawa reguluje jej funkcje i zadania.

Artykuł 138

1. Orzeczenia sądownicze są wydawane w imieniu arabskiej ludności Syrii.
2. Niestosowanie się do orzeczeń sądowniczych lub przeszkadzanie w ich stosowaniu jest przestępstwem karanym zgodnie z przepisami ustawy.

2. Sądownictwo administracyjne

Artykuł 139

Rada Państwa odpowiada za sądownictwo administracyjne. Jest ona niezależnym ciałem sądowniczym oraz doradczym. Ustawa reguluje zadania oraz warunki mianowania, awansów, przenoszenia, dyscypliny i odwoływania jej członków.

Część IV
Najwyższy Sąd Konstytucyjny

Artykuł 140

Najwyższy Sąd Konstytucyjny jest niezależnym ciałem sądowniczym z siedzibą w Damaszku.

Artykuł 141

Najwyższy Sad Konstytucyjny składa się z co najmniej siedmiu członków; jeden z nich jest mianowany przewodniczącym na mocy dekretu wydanego przez Prezydenta Republiki.

Artykuł 142

Jedna osoba nie może być w tym samym czasie członkiem Najwyższego Sadu Konstytucyjnego i ministrem lub członkiem Zgromadzenia Ludowego. Ustawa określa inne zawody, których nie można łączyć z członkostwem w Sądzie.

Artykuł 143

Członkostwo w Najwyższym Sądzie Konstytucyjnym będzie odnawiane co cztery lata.

Artykuł 144

Członkowie Najwyższego Sadu Konstytucyjnego nie mogą zostać zdymisjonowani poza przypadkami wymienionymi w ustawie.

Artykuł 145

Przewodniczący i członkowie Najwyższego Sądu Konstytucyjnego składają przysięgę przed Prezydentem Republiki w obecności Przewodniczącego Zgromadzenia Ludowego zanim rozpoczną pełnienie swoich funkcji. Powtarzają następującą przysięgę: „Przysięgam na Wszechmogącego przestrzegać Konstytucji i praw państwa oraz wykonywać swoje obowiązki z prawością i bezstronnością”.

Artykuł 146

Zadaniami Najwyższego Sądu Konstytucyjnego są:
1. Kontrolowanie konstytucyjności ustaw, dekretów ustawodawczych, zarządzeń oraz regulacji;
2. Wyrażanie opinii, na wniosek Prezydenta Republiki, w sprawie konstytucyjności projektów prawa, dekretów ustawodawczych oraz legalności projektów dekretów;
3. Nadzór nad wyborem Prezydenta Republiki i organizowanie związanych z tym procedur;
4. Rozpatrywanie zarzutów skierowanych przeciwko wyborowi Prezydenta Republiki i członków Zgromadzenia Ludowego oraz odpowiadanie na te zarzuty;
5. Sądzenie Prezydenta Republiki w przypadku poważnej zdrady;
6. Pozostałe zadania określa ustawa.

Artykuł 147
1. Najwyższy Sąd Konstytucyjny jest zobowiązany do skontrolowania konstytucyjności przepisów w następujących przypadkach:
a. Jeśli Prezydent Republiki lub pięciu członków Zgromadzenia Ludowego sprzeciwi się ustawie, powołując się na jej niekonstytucyjność, ustawa zanim zostanie wprowadzona zostaje zawieszona do momentu aż Sąd orzeknie w jej sprawie w ciągu piętnastu dni od daty skierowania sprzeciwu do Sądu. Jeśli ustawa jest pilnie potrzebna, Sąd orzeka w ciągu siedmiu dni;
b. Jeśli pięciu członków Zgromadzenia Ludowego sprzeciwi się dekretowi ustawodawczemu, powołując się na jego niekonstytucyjność w ciągu piętnastu dni od momentu przedstawienia go Zgromadzeniu, Sąd orzeka w jego sprawie w ciągu piętnastu dni od momentu skierowania sprzeciwu do Sądu;
c. Jeśli Sąd orzeknie, że ustawa, dekret ustawodawczy lub rozporządzenie są niekonstytucyjne, akt uznany za niekonstytucyjny będzie unieważniony ze skutkiem wstecznym, a wszystkie jego konsekwencje zostaną usunięte.
2. Zbadanie twierdzenia o niekonstytucyjności ustawy lub dekretu ustawodawczego i orzekanie w tej sprawie ma miejsce:
a. W wypadku podważenia orzeczenia sądu o zgodności treści ustawy z Konstytucją i uznania ich podważenia za zasadne przez sąd; następuje wtedy wstrzymanie badania sprawy która zostaje przekazana do Najwyższego Sądu Konstytucyjnego;
b. Najwyższy Sad Konstytucyjny orzeka w sprawie w ciągu trzydziestu dni od jej zarejestrowania.

Artykuł 148

Najwyższy Sąd Konstytucyjny nie będzie badał konstytucyjności prawa przedłożonego przez Prezydenta Republiki do referendum i które uzyskało zgodę ludu.

Artykuł 149

Ustawa reguluje zasady rozpatrywania i orzekania w sprawach należących do kompetencji Najwyższego Sądu Konstytucyjnego. Ustawa wymienia jego narzędzia i warunki jakie muszą spełnić jego członkowie. Reguluje ona także ich immunitet, odpowiedzialność, zarobki i przywileje.

Część V
Zmiana Konstytucji

Artykuł 150

1. Prezydent Republiki, jak również trzech członków Zgromadzenia Ludowego, może zaproponować zmianę Konstytucji;
2. Propozycja zmiany Konstytucji powinna zawierać tekst proponowanych zmian oraz wymieniać ich powody;
3. Dopóki Zgromadzenie Ludowe nie rozpatrzy proponowanej zmiany, ustanawia się specjalną komisję do jej zbadania.
4. Zgromadzenie obraduje nad propozycją zmiany. Jeśli zatwierdzi ją większością trzech czwartych zmiana zostanie uznana pod warunkiem, że zatwierdzi ją Prezydent Republiki.

Część VI
Zasady ogólne i tymczasowe

Artykuł 151

Preambuła Konstytucji jest częścią Konstytucji.

Artykuł 152

Żadna osoba o innej narodowości, oprócz narodowości Syryjskiej Republiki Arabskiej, nie może pełnić urzędu Prezydenta Republiki, Wiceprezydenta, premiera, zastępcy premiera, ministra, członka Zgromadzenia Ludowego lub członka Najwyższego Sądu Konstytucyjnego.

Artykuł 153

Ta konstytucja nie będzie poprawiana przed upływem osiemnastu miesięcy od momentu wejścia w życie.

Artykuł 154

Przepisy które przyjęto i które weszły w życie przed zaakceptowaniem tej Konstytucji pozostają w mocy dopóki nie zostaną zmienione w sposób zgodny z jej zasadami, pod warunkiem, że poprawki zostaną wniesione w czasie nie dłuższym niż trzy lata.

Artykuł 155

Kadencja obecnie urzędującego Prezydenta Republiki minie po siedmiu latach od momentu jego zaprzysiężenia jako prezydenta. Ma ona prawo do ubiegania się ponownie o urząd Prezydenta Republiki. Zastrzeżenia przewidziane w artykule osiemdziesiątym ósmym tej Konstytucji będą się do niego stosowały od następnych wyborów prezydenckich.

Artykuł 156

Wybory do pierwszego Zgromadzenia Ludowego przewidziane w tej Konstytucji odbędą się w ciągu dziewięćdziesięciu dni od daty jej przyjęcia w referendum.

Artykuł 157

Konstytucja zostanie opublikowana w oficjalnym dzienniku urzędowym i wejdzie w życie w momencie zatwierdzenia.

Damaszek, …, …, 2012

Prezydent Republiki

Baszar al-Assad


Tłumaczenie:
Redakcja Xportal.pl

 

6 komentarzy

  1. Pingback: Xportal.pl — Syryjczycy przyjęli nową konstytucję

  2. Pingback: Xportal.pl — Syryjczycy przyjęli nową konstytucję

  3. Pingback: Xportal.pl —

  4. Pingback: Xportal.pl —

  5. Mam nadzieję, że ta konstytucja będzie miała charakter fasadowy, tak jak to miało miejsce w ZSRR, a współcześnie w KRLD. Bo coś za dużo tych wolności i „samorządności”. 😉

    Może ONZ to „kupi”.

  6. Mam nadzieję, że ta konstytucja będzie miała charakter fasadowy, tak jak to miało miejsce w ZSRR, a współcześnie w KRLD. Bo coś za dużo tych wolności i „samorządności”. 😉

    Może ONZ to „kupi”.

Dodaj komentarz