[Radogost]

Anna Citkowska-Kimla

Czy jest to żona tego Kimli, który prowadzi na UJ m.in "Realizm polityczny"?

O ile mi wiadomo - tak. Przy okazji: proponowanie w czasach obecnych komukolwiek do czytania Henryka Rolickiego jest niepoważne i obraża użytkowników forum.

Anna Citkowska-Kimla

Czy jest to żona tego Kimli, który prowadzi na UJ m.in "Realizm polityczny"?

O ile mi wiadomo - tak. Przy okazji: proponowanie w czasach obecnych komukolwiek do czytania Henryka Rolickiego jest niepoważne i obraża użytkowników forum.

[Panu]

A propos tej autorki. Przedwczoraj była moją egzaminatorką na Historii myśli ustrojowej i społecznej. Dobry plus dostałem.

[Adam Danek]

Proszę wybaczyć nieśmiałą autoreklamę:

http://www.geopolityka.or...jako-geopolityk

[Ripo]

Kolego Danek dostałem ostrzeżenie za reakcyjną książkę na tym forum Tylko dlatego iż umieściłem nią jako nie wygodna demoliberalnemu systemowi który zakazuje jej czytania.

[Panu]

Proszę sie pochwalić jaka to była książka.

[Reaktor]

Mój Obóz?

[Ripo]

Liberałowie zakładają kaganiec na pysk i wy też. A przecież od czytania jeszcze nikt nie zgłupiał bo najpierw trzeba coś przeczytać żeby potem można było się wypowiadać na dany temat. Swoją drogą Adolf Hitler zawarł wiele bardzo trafnych spostrzeżeń w swojej książce. Proszę mi cofnąć to niesłusznie przyznane ustrzeżenie że niby propaguje nazizm zamieszczając linka do strony omawianej książki i przywrócić temat. Przeprosiny tez by się należały.

[Reaktor]

Z góry uprzedzamy, że to forum opiera się właśnie na zakładaniu kagańca na pysk pewnych treści i zachowań po prostu sobie nie życzymy. I nie chodzi tu o jakąś wolność słowa, a o sprzeciw wobec naszego elementarnego wroga, jakim jest lewica, dodatkowo zaserwowana w formie tak perfidnej, jak narodowy socjalizm.

[Panu]

A przecież od czytania jeszcze nikt nie zgłupiał

Raczej na odwrót. Mało kto nie zgłupiał od czytania.

[Ripo]

Z góry uprzedzamy, że to forum opiera się właśnie na zakładaniu kagańca na pysk

Masz błędne pojecie o funkcjonowaniu forum. Twoje życzenia to nic innego jak świat baśni i fantazji oderwanej od rzeczywistości. Zamykaniem komuś pyska rzeczywistości nie zmienisz kolego.
Tworzenie zamków z pisaku jest dobre dla idiotów oraz ludzi pragnących się samo oszukiwać. Co prawda można stworzyć swój własny świat , ale to nic innego jak choroba autystyczna.

Odsyłam do tematu o którym mówimy na forum http://www.fuckpc.com/forum/viewtopic.php?t=1810

[Ronald..Lasecki]

James Palmer, Krwawy biały baron, Poznań 2010 - dzisiaj właśnie kupiłem.

Poza znaną powieścią Ossendowskiego, przedwojenną książką Giżyckiego i raczej sensacyjną w swej formule pracą Michałowskiego, chyba jedyne na polskim rynku opracowanie na temat von Ungern-Sternberga. Co do poprzednich prac, to Bazylow w swojej "Historii Mongolii" daje druzgocącą ocenę książki Giżyckiego (co wspiera cytatami z tejże - literacko są ładne), "Testament Barona" czytałem zaś sam i rzeczywiście jest kiepska.

[Reaktor]

Książka sama jest ciekawa, Palmer ma jednak wybitnie humanitarystyczny punkt widzenia, sarka na antysemityzm, antybolszewizm, okrucieństwa, wręcz uznaje ungernowskie kampanie za zapowiedź II WŚ, Holokaustu, rasizmu etc. Co nie zmienia faktu, że pod względem faktów z życia Ungerna, różnych anegdotek dotyczących tamtych wojen czy wiedzy etnograficznej, ta książka jest źródłem przynajmniej zadowalającym. Szkoda tylko, że niezbyt postarano się w niej o szczegółowe mapy.

[Ronald..Lasecki]

Jean d'Ormesson, Chwała Cesarstwa, Warszawa 1975



Dawno już miałem polecić tą powieść, bo jest jedną z moich ulubionych oraz tych, które w największy sposób wpłynęły na moje poglądy polityczne. Jest to utwór z gatunku fantazji historycznej, swego rodzaju pastisz dzieł klasycznej historiografii zachodniej w rodzaju prac Edwarda Gibbona czy Fernanda Braudela (autor został za nią przyjęty do Akademii Francuskiej), w którym mieszają się motywy z historii rzeczywistej z postaciami i wątkami zmyślonymi. Fabuła opowiada o narodzinach i rozkwicie środziemnomorskiego imperium za panowania kilku kolejnych królów i cesarzy z rywalizujących ze sobą dynastii Venostów i Porfiriuszów.

Jest tam więc opozycja pomiędzy kulturą wojowników i kapłanów oraz kulturą mieszczan i światem kwitnącej sztuki i filozofii, jest opozycja kultury lądowej i kultury morskiej (wspaniały, alegoryczny opis renesansowej Wenecji), jest napięcie między makiawelizmem i siłą fizyczną a etycznym i estetycznym wyrafinowaniem, między kastą kapłańską a kastą rycerską, jest zderzenie pogaństwa, chrześcijaństwa (z kolei doskonała metafora papieskiego Rzymu) i kultów solarnych, jest opozycja między cywilizacją krajów nadmorskich a koczowniczym Wschodem, między filozofią zachodnią a wschodnią mistyką, między hedonizmem a ascezą, umartwieniem i życiem pustelniczym, między obyczajową surowością a sakralna prostytucją, między ludami Południa a surowymi Barbarzyńcami z lasów Północy. Wszystkie te (pozorne) opozycje jednoczy zaś w sobie cesarski uniwersalizm Porfiriuszów, przybierający ostatecznie postać łączącą w sobie rozległość i cechy imperiów rzymskiego i mongolskiego, zaślubiającej Zachód ze Wschodem i w ten sposób dokonującej ostatecznej syntezy filozoficznej i geopolitycznej - odnajdującej "teorię ostateczną".

Imperia rozciagają się jednak nie tylko w przestrzeni, lecz także w czasie, kołowy cykl dziejów łamie zaś je i miażdży, tak więc po Imperium opisanym przez D'Ormessona pozostały tylko legendy i podania, pięknie skomponowane przez autora. Cała książka napisana jest może nie prozę poetycką, ale w każdym razie bardzo ładnym stylem, więc czyta się ją jak jakiś epos opowiadajacy historię, która co prawda się nie wydarzyła, co do której jednak chcielibyśmy, żeby się wydarzyła.