Ukraina: Anatomia zamachu stanu

Doktor Iwan Kaczanowski, ukraiński politolog pracujący na Uniwersytecie w Ottawie, poddał analizie wszystkie publicznie dostępne dowody w sprawie śmierci około setki osób w Kijowie 20 lutego 2014 r. Analiza prowadzi do wniosku, że masakra została zorganizowana przez grupę wywodzącą się z „euromajdanu”, związaną z ukraińskimi nacjonalistami, prawdopodobnie z Prawym Sektorem. Celem tej operacji było przejęcie władzy i z tego powodu obecny ukraiński rząd sprowadza śledztwo w sprawie masakry na fałszywe tory.

Analiza Kaczanowskiego objęła: nagrane filmy i wykonane fotografie; relacje radiowe i telewizyjne; treść przemów ze sceny „majdanu”; zapisy podsłuchanych radiowych rozmów snajperów, którzy dokonali masakry oraz snajperów sił rządowych, dowódców jednostki Alfa; trajektorie balistyczne; relacje świadków (protestujących oraz dowódców milicji); publiczne oświadczenia byłych i obecnych urzędników państwowych; treść przesłuchań przed komisją Rady Najwyższej; rodzaj użytej broni i amunicji; charakter ran zarówno protestujących, jak i milicjantów. Jest to pierwsza tak pełna i dokładna naukowa rekonstrukcja wydarzeń, które doprowadziły do zmiany władzy na Ukrainie. Wyniki wykonanej pracy Kaczanowski zaprezentował 1 października br. na seminarium naukowym w Ottawie i opublikował na swoim profilu na portalu Academia.edu:

https://www.academia.edu/8776021/The_Snipers_Massacre_on_the_Maidan_in_Ukraine

Polski portal Kresy.pl wkrótce opublikuje pełny przekład analizy Kaczanowskiego.

Według ukraińskiego badacza do powyższych wniosków prowadzą następujące ustalenia:

1. Wszystkie strzały, które raniły bądź zabiły demonstrantów i milicjantów i których trajektorie udało się ustalić, były oddawane z budynków opanowanych przez siły „majdanu”: Hotelu Ukraina, Konserwatorium, Poczty Głównej, siedziby Związków Zawodowych, Pałacu Październikowego i innych.

2. Ślady po kulach na ścianach, drzewach i słupach elektrycznych w miejscach największych masakr świadczą, że strzały były oddawane ze strony budynków opanowanych przez siły „majdanu”.

3. Na podstawie istniejących dowodów nie da się przypisać żadnego postrzelenia siłom państwowym. Wszystkie filmy i zdjęcia, które przedstawiano do tej pory jako dowody zbrodni popełnionych przez państwowe siły bezpieczeństwa Kaczanowski ukazał jako niewystarczające bądź zmanipulowane. Liczne ofiary zginęły w miejscach, które były niedostępne uzbrojonym w broń palną funkcjonariuszom sił rządowych.

4. Wszyscy zabici i ranni w przypadkach, gdzie udało się ustalić rodzaj użytej amunicji, otrzymali postrzały z broni myśliwskiej i sportowej (powszechnie dostępnej na Ukrainie) lub popularnych karabinów Kałasznikowa. Siły „majdanu” weszły w posiadanie takich karabinów w wyniku przejęcia magazynów broni na zachodniej Ukrainie. Żadna osoba nie została postrzelona ze specjalistycznej broni snajperskiej znajdującej się na wyposażeniu snajperów sił państwowych.

5. Nie da się wykluczyć, że uzbrojeni w broń palną funkcjonariusze Berkuta zabili lub ranili pewną liczbę demonstrantów, jednak oddawali oni strzały także w kierunku snajperów dokonujących masakry. Ich zachowanie sugeruje postawę reaktywną na sytuację, w jakiej się znaleźli. Pierwszymi ofiarami strzelaniny feralnego dnia byli milicjanci.

6. Siły państwowe proponowały przedstawicielom opozycji wspólne przeszukiwanie budynków, w których znajdowali się sprawcy masakry.

7. Rzekome wielokrotne próby schwytania snajperów przez siły „majdanu” (w budynkach znajdujących się pod kontrolą „majdanu”) nie dały żadnego rezultatu.

8. Snajperzy strzelający do ludzi na „majdanie” nie atakowali polityków, którzy znajdowali się w tym samym czasie na scenie „majdanu”. Nie atakowali także filmowców-amatorów związanych z opozycją, którzy znajdowali się w samym centrum masakry na ul. Instytuckiej, a później przedstawili okrojone w zastanawiający sposób relacje z tych wydarzeń.

9. Nieobecność sotni Prawego Sektora podczas masakry.

10. Nagranie z podsłuchu rozmów radiowych rzeczywistych sprawców masakry świadczące o tym, że komunikowali się w zupełnie inny sposób niż snajperzy sił państwowych.

11. Nieocenzurowane nagrania podsłuchanych przez „majdan” rozmów snajperów Służby Bezpieczeństwa Ukrainy, świadczące o tym, że byli oni tylko obserwatorami wydarzeń i nie otwierali ognia.

12. Zachowanie snajperów masakrujących ludzi na ulicach Kijowa, świadczące o tym, że mieli oni podsłuch rozmów snajperów sił państwowych, którzy próbowali ustalać ich pozycje.

13. Opieszałość śledztwa w sprawie masakry prowadzonego przez „majdańskie” władze, ginięcie zgromadzonych dowodów oraz próby zepchnięcia śledztwa na fałszywy trop. M.in. okazało się, że jeden z dowódców Berkuta oskarżony o strzelanie do demonstrantów z broni długiej od kilku lat nie ma dłoni, rozerwanej wybuchem granatu.

14. Brak jakiegokolwiek śledztwa w sprawie zabicia co najmniej 17 i ranienia z broni palnej 196 funkcjonariuszy sił państwowych podczas wydarzeń z 18-20 lutego 2014 r.

15. Wbrew twierdzeniom nowych władz, jakoby prezydent Wiktor Janukowycz wydał rozkaz strzelania do nieuzbrojonych demonstrantów, nie przedstawiono do tej pory żadnych dowodów na istnienie takiego rozkazu.

Kończąc swój referat, doktor Kaczanowski stwierdza, że wyniki jego analizy stawiają wydarzenia na Ukrainie w nowej perspektywie. Uważa, że pozornie irracjonalna masowa zbrodnia na ulicach Kijowa da się wytłumaczyć z perspektywy racjonalnego wyboru własnego interesu i weberowskich teorii racjonalnego działania:

Oto liderzy Majdanu obejmują władzę w wyniku masakry, prezydent Janukowycz i jego wyżsi urzędnicy uciekają 21 lutego z Kijowa, a potem z kraju. To samo dotyczy demonstrantów Majdanu, wysyłanych pod śmiercionośnym ogniem na pozycje o nieistotnym znaczeniu i potem zabijanych fala za falą z nieoczekiwanych kierunków. Podobnie snajperzy zabijający nieuzbrojonych protestujących i celujący w zagranicznych dziennikarzy, lecz nie w liderów Majdanu, nie w Samoobronę Majdanu i nie w Prawy Sektor, nie w scenę Majdanu i nie w promajdanowych fotoreporterów, stają się racjonalni. Podczas, gdy takie działania są racjonalne z punktu widzenia racjonalnego wyboru lub instrumentalnie-racjonalnej teoretycznej perspektywy, masakra nie tylko pochłonęła wiele istnień ludzkich, ale także podważyła demokrację, prawa człowieka i rządy prawa na Ukrainie. Masakra demonstrantów i milicjantów stanowiła siłowe obalenie rządu na Ukrainie i wielką zbrodnię przeciwko prawom człowieka. Ten siłowy przewrót był  niedemokratyczną zmianą rządu.

Rekonstrukcja wydarzeń dokonana przez Kaczanowskiego:

20 lutego 2014 r.

Noc – według relacji jednego z uczestników protestów, zorganizowane grupy ze Lwowa i Iwano-Frankiwska przybywają na „majdan” i lokują się w budynku Konserwatorium. Niektórzy z tych ludzi są uzbrojeni w broń długą.

6:10 – siły Berkuta i Wojsk Wewnętrznych zostają ostrzelane z ostrej amunicji z budynków wokół „majdanu”.

Krótko po 7:00 – komendant Berkuta informuje przez telefon deputowanego opozycji , że 11 berkutowców zostało rannych w wyniku ostrzału prowadzonego z budynku Konserwatorium. Przeszukanie budynku przez ludzi Samoobrony Majdanu, które następuje po tym telefonie, nie doprowadza do ujęcia żadnych napastników. Po pół godziny komendant Berkuta raportuje, że w wyniku kontynuowania ostrzału jego straty wzrosły do 3 zabitych i 21 rannych.

Wczesny ranek – pokoje niemieckich dziennikarzy w Hotelu Ukraina zostają ostrzelane od strony Poczty Głównej lub Konserwatorium.

8:08-8:46 – siły MSW rozlokowane przy budynku Związków Zawodowych pięciokrotnie wzywają pomoc i karetki do rannych funkcjonariuszy.

8:49-8:59 – w następstwie ciągłego ognia z budynków Konserwatorium i Związków Zawodowych zostaje wydany rozkaz wycofania sił bezpieczeństwa z pozycji wokół „majdanu”.

9:00 – Berkut i oddziały Wojsk Wewnętrznych rozpoczynają gwałtowny odwrót spod „majdanu”, a demonstranci zaczynają posuwać się za nimi ulicą Instytucką. W tym samym czasie demonstranci zajmują sąsiadujący z „majdanem” Hotel Ukraina.

9:05 – milicjanci z Berkuta i Omegi, w tym dwóch snajperów, czasowo wstrzymują marsz demonstrantów koło Pałacu Październikowego, oddając strzały z broni na amunicję ostrą i gumową. „Majdańskie” władze oraz media przedstawią to wydarzenie jako dowód, że masakry dokonali  milicjanci.

Około 9:06 – rozpoczyna się masakra demonstrantów na ul. Instytuckiej.

9:10-9:11 – siły bezpieczeństwa oddają salwę z pozycji koło Pałacu Październikowego.

9:10-9:19 – film Radia Liberty pokazuje zabicie trzech demonstrantów w okolicach Pałacu Październikowego. O ich zabicie nowe władze oskarżą Berkut, ignorując trajektorię kul padających w tym rejonie walk.

9:11 – po serii telefonów na pogotowie z wezwaniem pomocy spiker ze sceny na „majdanie” ostrzega o dwóch lub trzech snajperach na przedostatnim (drugim od góry) piętrze Hotelu Ukraina.

9:12 lub kilka minut wcześniej – ginie aktywista „majdanu” Bohdan Solczanyk, doktorant ze Lwowa, trafiony między Hotelem Ukraina na Pałacem Październikowym kulą 7,62 mm.

9:14 – nagrany film pokazuje protestującego zabitego strzałem prawdopodobnie oddanym ze strony hotelu.

9:16 – milicjant z Berkuta zostaje zabity przed Pałacem Październikowym dwoma strzałami z Hotelu Ukraina. Według dowódcy Berkuta strzelano z broni myśliwskiej kalibru 7,62mm.

9:20-9:28 – Berkut i Omega opuszczają pozycje przy Pałacu Październikowym oraz dwie barykady na Instytuckiej, przy Banku Narodowym i Klubie Rady Ministrów.

9:23 – funkcjonariusze Alfy raportują przez radiostację, że uzbrojeni bojówkarze „majdanu” (strzelcy) przemieszczają się do Hotelu Ukraina. Według ustaleń dziennikarza Wołodymyra Ariewa snajperzy, którzy zajęli Hotel Ukraina, przyszli z budynku Konserwatorium.

9:23 – film rejestruje demonstrantów kryjących się pod kładką na ul. Instytuckiej między Hotelem Ukraina a Pałacem Październikowym i ostrzelanie ich z pozycji na dachu hotelu.

9:23 – nagrania pokazują snajpera sił rządowych leżącego na ziemi i celującego w kierunku Hotelu Ukraina. W tym samym czasie w pobliżu ginie jeden z protestujących, przez co uznano, że został on zabity przez tegoż snajpera. Jednakże obrażenia tej ofiary świadczą, że została zabita strzałem oddanym z innej strony, niż znajdował się strzelający milicjant. Film BBC nagrany minutę wcześniej w tym miejscu pokazuje inną ofiarę trafioną strzałem oddanym z tego samego kierunku.

9:35-11:13 – najbardziej intensywna faza masakry. Jak wynika z nagrań podsłuchanych rozmów radiowych snajperów Służby Bezpieczeństwa Ukrainy rozlokowanych na budynku Rady Ministrów, monitorowali oni w tym czasie ruchy uzbrojonych ludzi i ich pomocników, prowadzących ogień z Hotelu Ukraina i innych pobliskich budynków. Wykryci strzelcy chowali się i przemieszczali natychmiast po tym, jak ich pozycje były komunikowane przez radio sił bezpieczeństwa. W czasie tych nagrań nie słychać, by snajperzy SBU oddawali strzały. Okrojona wersja podsłuchanych przez „majdan” rozmów snajperów SBU została opublikowana jeszcze tego samego dnia na YouTube z komentarzem, że są to rozmowy sprawców masakry.

9:38 – film Biełsatu nakręcony z Hotelu Ukraina rejestruje uderzenie pocisku w drzewo obok grupy protestujących. Strzał został oddany z kierunku hotelu.

9:40 – snajperzy SBU informują się przez radio o zaobserwowanych strzelcach lub ich pomocnikach na dachu Kinopałacu.

9:44 – film rejestruje, jak uciekający demonstranci wskazują na domniemanych snajperów na dachu Banku Arkada. Obecność snajperów na dachu banku potwierdza wiele innych źródeł.

9:44-9:45 – grupa bojówkarzy z chmielnickiej sotni „majdanu”, wystawionej przez partię Swoboda, dostawszy rozkaz udania się na ul. Instytucką, zostaje tam zdziesiątkowana strzałami z boku i z tyłu. Ta i inne masakry są filmowane z bliska przez aktywistę Zielonego Frontu (organizacji związanej z Arsenem Awakowem, późniejszym ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Jaceniuka) oraz przez osobę o pseudonimie Mustang Wanted. Mustang Wanted zasłynie później przemalowaniem szczytu moskiewskiego drapacza chmur  w ukraińskie barwy, a także służbą w batalionie Azow. Opublikowane filmy obu aktywistów zawierają zastanawiające skróty, a także brak prób filmowania pozycji snajperów. Nie widać na nich, by ich autorzy, w przeciwieństwie do dziennikarzy takich zawodowych ekip jak AP, ABC, TVP, ABC, ARD i RT, byli atakowani przez snajperów.

9:46-9:47 – spiker na scenie „majdanu” informuje o trzech snajperach na dachu Pałacu Październikowego (połączonego z Kinopałacem). Minutę wcześniej film rejestruje uderzenie w drzewo kuli wystrzelonej od strony tych budynków. Niedługo później ośmiu demonstrantów zostaje trafionych w pobliżu tego drzewa. Ostrzeżenia spikera „majdanu” przed tymi snajperami powtarzają się do co najmniej 10:53.

9:54 – kamera rejestruje uderzenie kuli wystrzelonej z kierunku budynku na ul. Muzejnyj Prowułok w słup elektryczny. W tym miejscu w ciągu kilku minut zostaje rannych i zabitych kilku demonstrantów.

Kilka minut przed 10:00 – kamera rejestruje, jak funkcjonariusze Berkuta i Omegi kryją się przed ostrzałem z ostrej amunicji. Na końcu filmu widać, jak snajper Omegi celuje w kierunku otwartego okna w Hotelu Ukraina, a snajper w hotelu celuje prawdopodobnie  w kierunku Pałacu Październikowego. Inne nagranie ukazuje, jak dwóch berkutowców na ciężarówce Kamaz celuje lub strzela w kierunku hotelu lub budynku na ul. Muzejnyj Prowułok, gdzie również widziano w tym czasie snajperów.

10:00 – kamera rejestruje trzech snajperów na dachu Pałacu Październikowego. O 10:04 jednego z nich nagrywa w tym miejscu kamera BBC. Widzi ich również wielu świadków.

10:17 – kamera BBC rejestruje snajpera ostrzeliwującego ekipę tej stacji oraz protestujących z przedostatniego piętra Hotelu Ukraina. Snajper nosi hełm typowy dla bojówkarzy „majdanu”.

Około 10:20-10:25 – francuski fotograf robi zdjęcie człowieka na dachu Kinopałacu.

10:23-12:15 – relacja telewizyjna trzykrotnie pokazuje człowieka leżącego na dachu budynku przy ul. Muzejnyj Prowułok.

10:24 – kamera rejestruje, jak dwóch demonstrantów znajdujących się w grupie ostrzeliwanej na ul. Instytuckiej wskazuje na snajpera ulokowanego na przedostatnim piętrze Hotelu Ukraina.

10:30-10:31 – dwóch ludzi zostaje zastrzelonych z kierunku Hotelu Ukraina.

10:36-11:09 – spikerzy na scenie „majdanu” ostrzegają przed snajperami ulokowanymi na Hotelu Ukraina.

10:45 – jeden z przywódców opozycji Serhij Paszyński otrzymuje SMS od szefa snajperów SBU z propozycją przeszukania razem z reprezentantami „majdanu” Hotelu Ukraina. Następnie dochodzi do spotkania Paszyńskiego i szefa Samoobrony Majdanu Parubija ze snajperami sił bezpieczeństwa w strefie kontrolowanej przez te ostatnie. Według Kaczanowskiego dowodzi to, że w tym czasie czołowi działacze „majdanu” nie traktowali snajperów sił bezpieczeństwa jako sprawców masakry.

10:50-11:20 – masakra na ul. Instytuckiej ustaje, za to słychać strzały na samym „majdanie”.

10:53-10:59 – snajperzy SBU dwukrotnie odnotowują w rozmowach przez radio obecność ludzi na dachu budynku Związków Zawodowych. Inne źródła odnotowują obecność snajperów także  na innych budynkach wokół „majdanu” (Hotel Kozacki, Konserwatorium i inne).

10:58 – kula 7,62mm wystrzelona z Konserwatorium minimalnie chybia dziennikarza RT wyglądającego przez okno Hotelu Ukraina. W podobnym czasie w tym hotelu zostało ostrzelane od strony „majdanu” stanowisko reportera ABC. Podobne incydenty o nieustalonej dokładnie godzinie przydarzają się ekipom AP i BBC.

11:33-11:34 – snajperzy oddają kilka salw na „majdanie”. Minutę po tym na scenę „majdanu” wchodzi  Ołeksandr Turczynow, rozpoczynając przemowę banderowskim pozdrowieniem „Sława Ukrainie – herojam sława”. W tle słychać sygnały karetek pogotowia.

11:43 – na „majdanie” podczas przemowy Ołeha Liaszki jeden z protestujących zostaje zastrzelony, a lekarka ranna.

11:43 – ktoś podłącza się do rozmowy radiowej sił MSW i informuje funkcjonariuszy, że jacyś ludzie na szóstym piętrze budynku Związków Zawodowych celują z granatnika w Hotel Ukraina.

Około 12:00 – przeszukania Hotelu Ukraina, Pałacu Październikowego i Konserwatorium, dokonane w tym czasie przez ludzi Samoobrony i Prawego Sektora. Podobno do godz. 13:00-13:30 siłom Samoobrony w Hotelu Ukraina towarzyszyli snajperzy SBU. Według niektórych doniesień pochwycono kilku ludzi uzbrojonych w broń palną. Jednak według późniejszych wypowiedzi liderów „majdanu” poszukiwania te nie dały żadnych rezultatów.

16:00 – zastrzelenie gapia stojącego przed Pałacem Październikowym z kierunku Hotelu Ukraina.

Późne popołudnie – spiker ze sceny „majdanu” grozi spaleniem Hotelu Ukraina z powodu ciągłych doniesień o obecności snajperów w tym budynku.

21 lutego 2014 r.

 10:37 – z podsłuchanych rozmów dowódcy Omegi z milicjantem z tej jednostki wynika, że wciąż padają strzały z Hotelu Ukraina.

Źródło: http://www.kresy.pl/publicystyka,analizy?zobacz/kijowskiej-masakry-dokonali-ludzie-majdanu-wynika-z-analizy-kanadyjskiego-naukowca

6-dcb36c262d

2 komentarze

  1. Kogo z mejnstrimu to zainteresuje? Jewriejmajdan zwyciężył, żydowska oligarchia wspólnie z pożytecznymi idiotami przejęła władzę. Tylko czekać na seryjnego samobójcę, który uciszy autora. Niestety…

Dodaj komentarz