Xportal.pl w rocznicę „rewolucji październikowej”

7 listopada (26 października w kalendarzu starego stylu) 1917 r. bolszewicy przeprowadzili zamach stanu w Piotrogrodzie, usuwając dotychczasowy rosyjski rząd i zajmując jego miejsce. Choć wydarzenie to gloryfikowano później w komunistycznej propagandzie jako „Wielką Socjalistyczną Rewolucję”, w rzeczywistości miało ono charakter klasycznego puczu wojskowego, przeprowadzonego dzięki uprzedniej infiltracji przez partię bolszewicką piotrogrodzkiego garnizonu wojskowego przy całkowitej bierności tzw. ludu. Niemniej ponad wszelką wątpliwość wydarzenie to otworzyło nową epokę w dziejach świata – epokę sowiecką.

   Rola państwa sowieckiego w historii rzadko spotyka się dziś z pogłębioną oceną – mimo, że w naszym kraju dyskusja na jej temat od ponad dwudziestu lat nie jest już krępowana restrykcjami cenzury. Refleksję zastępuje tu z reguły wielokrotne i często rozemocjonowane powtarzanie pod adresem systemu sowieckiego oskarżeń wymagających najmniej wysiłku myślowego (niedemokratyczność, zbrodniczość). W rocznicę przewrotu październikowego pragniemy zachęcić Czytelników do samodzielnego zastanowienia się nad dziejowym znaczeniem Związku Sowieckiego. W tym celu oddajemy w Państwa ręce cztery nowe artykuły. Pierwszy z nich to jeden z najciekawszych tekstów przedwojennej polskiej szkoły sowietologicznej, napisany przez historyka i narodowego syndykalistę prof. Kazimierza Zakrzewskiego, ukazujący, w jaki sposób w toku ewolucji systemu sowieckiego „bolszewicy stali się faszystami”. Dwa następne to nowe przekłady tekstów rosyjskiego tradycjonalisty prof. Aleksandra Dugina, który dokonuje w nich reinterpretacji „z prawa” dokonań Włodzimierza Lenina i Józefa Stalina.Na kanwie tekstów Dugina rozważania o rewolucji i komunizmie snuje Tomasz Wiśniewski. Lektura tych pozycji nasuwa myśl, że zwłaszcza szeroko pojęte środowiska prawicowe, konserwatywne i nacjonalistyczne nie powinny postrzegać realiów epoki sowieckiej w tak czarno-biały sposób, jak to często czynią z powodu swojego emocjonalnego stosunku do okresu PRL.

Redakcja Xportal.pl

13 komentarzy

  1. pucz «zamach stanu dokonany przez grupę wojskowych»
    rewolucja
    1. «zbrojne wystąpienie dużej części społeczeństwa przeciw istniejącej władzy, mające na celu zmianę ustroju w państwie»

    Cokolwiek by nie mówić o Rewolucji Październikowej, to na pewno nie była ona puczem (bolszewicy to nie wojskowi) i na pewno była rewolucją – raz, że sam akt wystąpienia zbrojnego był blankistowski, ale dwa – spora cześć ludności po fakcie poparła bolszewików i co należy przyznać, zmienił się tam ustrój. Gdyby ludność bolszewików zwalczała to by się nie utrzymali nawet tygodnia.

  2. zaje*ało komuną 😀

  3. zaje*ało komuną 😀

  4. Socjal Patriota

    Kocham ten portal 😀

  5. Socjal Patriota

    Kocham ten portal 😀

  6. Революция

    Я уничтожу себя, ради тебя, революция!
    Я уничтожу врага, ради тебя, революция!
    Набил бы грудь свинцом, ради тебя, революция!
    Проткнул бы ржавым штыком, ради тебя, революция!

    Нового дня громкий крик, солнца восход, революция!
    Национал-большевик, пуля в лицо, революция!
    Кровью рукав обагрю, грянет Ура, революция!
    Жизнь я оставлю в бою, ради тебя, революция!

    Жаркое пламя души и холод сердец, революция!
    Русский направленный бунт, полный пиздец, революция!
    Солнце погаснет в плену, вспыхнет гроза, революция!
    Мир превратится в войну, ради тебя, революция!

    Вновь продолжается бой, новый Октябрь, революция!
    Новой смывает волной старый корабль, революция!
    Словно врывается в преть в сердце стрела, революция!
    Жизнь превращается в смерть, ради тебя, революция!

  7. http://www.youtube.com/watch?v=J14wt_VJnZM

    Революция

    Я уничтожу себя, ради тебя, революция!
    Я уничтожу врага, ради тебя, революция!
    Набил бы грудь свинцом, ради тебя, революция!
    Проткнул бы ржавым штыком, ради тебя, революция!

    Нового дня громкий крик, солнца восход, революция!
    Национал-большевик, пуля в лицо, революция!
    Кровью рукав обагрю, грянет Ура, революция!
    Жизнь я оставлю в бою, ради тебя, революция!

    Жаркое пламя души и холод сердец, революция!
    Русский направленный бунт, полный пиздец, революция!
    Солнце погаснет в плену, вспыхнет гроза, революция!
    Мир превратится в войну, ради тебя, революция!

    Вновь продолжается бой, новый Октябрь, революция!
    Новой смывает волной старый корабль, революция!
    Словно врывается в преть в сердце стрела, революция!
    Жизнь превращается в смерть, ради тебя, революция!

  8. Chwała Rewolucji!!!

  9. Chwała Rewolucji!!!

  10. To oczywiste, że socjalizmy konkurencyjne dla socjalizmu liberalnego (i jego gospodarczej formuły – kapitalizmu) nie wzięły się znikąd, tylko stanowiły próbę odpowiedzi na czynione przezeń zło. Ale nie możemy powiedzieć, że naszym celem powinna być częściowa nawet rehabilitacja owych socjalizmów konkurencyjnych, w tym socjalizmu komunistycznego (komunizmu). Byłoby to nieporozumienie, a dlaczego, to wyjaśnił już prof. Kiereś:
    .
    Wystąpienie prof. Henryka Kieresia na spotkaniu dyskusyjnym pt. “Cywilizacja źródłem polskości. Nauka Feliksa Konecznego” (16.11.2011).
    Zob.: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=OrMpwRJs0lQ
    .
    MOJE STRESZCZENIE
    1. W dziejach kultury europejskiej istnieją TRZY KONCEPCJE POLITYKI, które wykształciły się w ramach filozofii i nieustannie walczą ze sobą:
    a) koncepcja sofistyczna
    b) koncepcja platońska
    c) koncepcja arystotelesowska.
    .
    2. Koncepcja sofistów (relatywistyczna, prawda jest względna, polityka jest sztuką utrzymania władzy, manipulacja jest częścią sztuki utrzymania władzy) oraz koncepcja Platona (polityka jest sztuką zarządzania doskonałym państwem według uniwersalnej recepty) – doprowadziły do zjawiska makiawelizmu.
    .
    3. Machiavelli twierdził, że w polityce wszystkie chwyty są dozwolone i jest ona starciem oświeconego księcia z ciemnymi masami. Takie rozumienie polityki dało początek socjalizmowi, czyli odmianie cywilizacji gromadnościowej, bazującej na mieszance sofistyki i podejścia platońskiego.
    .
    4. Socjalizm jest UTOPIĄ i dzieli się na:
    a) socjalizm liberalny (najstarszy i zwycięski nad innymi socjalizmami),
    b) socjalizm komunistyczny (który był reakcją na s. liberalny),
    c) socjalizm faszystowski (który był reakcją na s. liberalny i s. komunistyczny),
    d) socjalizm narodowy (nazim, komunizm narodowy – który był reakcją na powyższe socjalizmy i ich walkę ze sobą).
    .
    5. We wszystkich tych socjalizmach człowiek jest tylko surowcem, jednostką numeryczną, która staje się człowiekiem dopiero wówczas, gdy nabędzie cechy pożądane przez państwo. Celem „uczłowieczania” jednostek numerycznych jest dobro tych, którzy rządzą (dobro państwa).
    .
    6. TRZECIĄ KONCEPCJĄ POLITYKI jest koncepcja Arystotelesa: polityka nie jest sztuką, lecz etyką życia społecznego i polega na roztropnej trosce o dobro wspólne, a celem życia ludzkiego jest szczęście rozumiane jako pełnia dóbr należna człowiekowi na mocy jego natury. Koncepcja ta leży u postaw naszej starej cywilizacji łacińskiej-personalistycznej, którą musimy ODBUDOWAĆ.
    .
    7. Dobrem wspólnym w tradycji łacińskiej-personalistycznej jest CZŁOWIEK JAKO OSOBA, a najwyższym dobrem człowieka jest ŻYCIE (wegetatywne, sensytywne, osobowe, jednostkowe, społeczne).
    .
    WNIOSEK:
    My, świadomi Polacy, jesteśmy ukształtowani w duchu arystotelesowskiej cywilizacji łacińskiej-personalistycznej, w duchu zasad personalizmu obejmujących KAŻDEGO CZŁOWIEKA, natomiast nasi przeciwnicy wyznają utopijne i brutalne, platońsko-sofistyczne zasady Machiavellego, z których wyrosnąć może tylko kolejny SOCJALIZM.
    .
    System, który trzeba cyklicznie “odświeżać”, kierując ludzi “pod nóż” (jak to ujął w “Milczącym posłańcu śmierci” p. Dugin) – nie jest systemem personalistycznym lecz socjalistycznym. Toteż w rocznicę rewolucji październikowej należałoby się raczej zastanowić, w jaki sposób wskrzesić społeczeństwo stanowe, czyli podstawę istnienia cywilizacji łacińskiej-personalistycznej. A Leninowi i Stalinowi już dziękujemy.
    .

  11. To oczywiste, że socjalizmy konkurencyjne dla socjalizmu liberalnego (i jego gospodarczej formuły – kapitalizmu) nie wzięły się znikąd, tylko stanowiły próbę odpowiedzi na czynione przezeń zło. Ale nie możemy powiedzieć, że naszym celem powinna być częściowa nawet rehabilitacja owych socjalizmów konkurencyjnych, w tym socjalizmu komunistycznego (komunizmu). Byłoby to nieporozumienie, a dlaczego, to wyjaśnił już prof. Kiereś:
    .
    Wystąpienie prof. Henryka Kieresia na spotkaniu dyskusyjnym pt. “Cywilizacja źródłem polskości. Nauka Feliksa Konecznego” (16.11.2011).
    Zob.: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=OrMpwRJs0lQ
    .
    MOJE STRESZCZENIE
    1. W dziejach kultury europejskiej istnieją TRZY KONCEPCJE POLITYKI, które wykształciły się w ramach filozofii i nieustannie walczą ze sobą:
    a) koncepcja sofistyczna
    b) koncepcja platońska
    c) koncepcja arystotelesowska.
    .
    2. Koncepcja sofistów (relatywistyczna, prawda jest względna, polityka jest sztuką utrzymania władzy, manipulacja jest częścią sztuki utrzymania władzy) oraz koncepcja Platona (polityka jest sztuką zarządzania doskonałym państwem według uniwersalnej recepty) – doprowadziły do zjawiska makiawelizmu.
    .
    3. Machiavelli twierdził, że w polityce wszystkie chwyty są dozwolone i jest ona starciem oświeconego księcia z ciemnymi masami. Takie rozumienie polityki dało początek socjalizmowi, czyli odmianie cywilizacji gromadnościowej, bazującej na mieszance sofistyki i podejścia platońskiego.
    .
    4. Socjalizm jest UTOPIĄ i dzieli się na:
    a) socjalizm liberalny (najstarszy i zwycięski nad innymi socjalizmami),
    b) socjalizm komunistyczny (który był reakcją na s. liberalny),
    c) socjalizm faszystowski (który był reakcją na s. liberalny i s. komunistyczny),
    d) socjalizm narodowy (nazim, komunizm narodowy – który był reakcją na powyższe socjalizmy i ich walkę ze sobą).
    .
    5. We wszystkich tych socjalizmach człowiek jest tylko surowcem, jednostką numeryczną, która staje się człowiekiem dopiero wówczas, gdy nabędzie cechy pożądane przez państwo. Celem „uczłowieczania” jednostek numerycznych jest dobro tych, którzy rządzą (dobro państwa).
    .
    6. TRZECIĄ KONCEPCJĄ POLITYKI jest koncepcja Arystotelesa: polityka nie jest sztuką, lecz etyką życia społecznego i polega na roztropnej trosce o dobro wspólne, a celem życia ludzkiego jest szczęście rozumiane jako pełnia dóbr należna człowiekowi na mocy jego natury. Koncepcja ta leży u postaw naszej starej cywilizacji łacińskiej-personalistycznej, którą musimy ODBUDOWAĆ.
    .
    7. Dobrem wspólnym w tradycji łacińskiej-personalistycznej jest CZŁOWIEK JAKO OSOBA, a najwyższym dobrem człowieka jest ŻYCIE (wegetatywne, sensytywne, osobowe, jednostkowe, społeczne).
    .
    WNIOSEK:
    My, świadomi Polacy, jesteśmy ukształtowani w duchu arystotelesowskiej cywilizacji łacińskiej-personalistycznej, w duchu zasad personalizmu obejmujących KAŻDEGO CZŁOWIEKA, natomiast nasi przeciwnicy wyznają utopijne i brutalne, platońsko-sofistyczne zasady Machiavellego, z których wyrosnąć może tylko kolejny SOCJALIZM.
    .
    System, który trzeba cyklicznie “odświeżać”, kierując ludzi “pod nóż” (jak to ujął w “Milczącym posłańcu śmierci” p. Dugin) – nie jest systemem personalistycznym lecz socjalistycznym. Toteż w rocznicę rewolucji październikowej należałoby się raczej zastanowić, w jaki sposób wskrzesić społeczeństwo stanowe, czyli podstawę istnienia cywilizacji łacińskiej-personalistycznej. A Leninowi i Stalinowi już dziękujemy.
    .

Dodaj komentarz